مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٤
دلايل امامت آن حضرت عليه السلام
و گفتم بهترين سخنى را كه راست بود
در اين آيين حق و باطل يكسان نيست
و نيز آنكه به حق آگاه است با ديگرى
كه در طول عمر حق ناشناس است برابر نيست
و تو اى آن امام راستين كه فضيلتش معلوم است
هر چند كه عقلها و فضيلتها بدان نرسند !
و تو اى وصى اوليا ، و محمد صلى الله عليه و آله و سلم پدر تو است
و آن كسى كه تمام وسايل و اسباب به او وابسته است ! « 1 »
61 - از سعيدبن مسيب نقل كرده ، مىگويد : تا علي بن حسين عليهما السلام از مكه بيرون نمىشد مردم بيرون نمىشدند و من به همراه او بيرون رفتم ، در منزلگاهى فرود آمد ، دو ركعت نماز خواند و در سجده‌اش تسبيح گفت به گونه‌اى كه هيچ درخت و گِلى نماند مگر با او تسبيح گفتند و من نسبت به آن حضرت بيمناك شدم سرش را از سجده بلند كرد و گفت : « سعيد ! آيا بيمناك شدى ؟ »
عرض كرد : آرى يابن رسول اللَّه !
فرمود : « اين تسبيح اعظم بود » .
و در روايت سعيدبن مسيب ، آمده است : قاريان به حج نمىرفتند تا زين العابدين عليه السلام به حج مىرفت ، و براى ايشان قاووت شيرين و ترش فراهم مىكرد ولى خودش نمىخورد !
روزى زودتر نزد وسايل رفته بود ، من رفتم كه در مصاحبت ايشان
( 1 ) - مناقب : 2 / 240 .