مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٩٨

آنچه بين امام عليه السلام و هشام گذشت

دست و دلباز و به هنگام نيرومندى بسيار باادب است

جمعيتى كه محبّت آنها ديانت و دشمنى با آنها

كفر ، و تقرّب ايشان نجات بخش و دستاويز است

هر بدى و گرفتارى را وسيلهء محبّت آنها مىتوان دفع كرد

و بدان وسيله احسان و نعمتها را مىتوان افزود

پس از ياد خدا ياد ايشان در آغاز هر چيزى مقدّم است

و تمام سخنان بدان وسيله پايان مىپذيرد

به نهاد بخشندگى آنها هيچ بخشنده‌اى نمىرسد

و هيچ گروهى هر چند كريم باشند همتاى آنها نيستند

آنان بارانهاى رحمتند وقتى كه شدت و سختى روآورد

و شيرانند ؛ شير حمله‌ور در حالى كه آتش جنگ فروزان است

اجازه نمىدهند كه نكوهشى بر ساحت آنها وارد شود

خوشخويان بخشنده‌اند و دستهايى آماده براى بخشندگى

تنگدستى و سختى چيزى از سخاوتشان نمىكاهد

فرقى نمىكند كه توانگر باشند يا چيزى نداشته باشند . . .

( در مجموع بيست و نه بيت آورده و پس از نقل بازداشت فرزدق در عسفان بين مكّه و مدينه و فرستادن امام عليه السلام دوازده هزار درهم براى او ، مىنويسد : ) فرزدق در حالى كه ميان زندان بود ، هشام را هجو كرد و از جمله هجويات وى اين است : . . . « 1 »

( 1 ) - اختصاص : ص 191 . در پايان همان دو بيت هجويه را آورده است كه ما در شمارهء قبلى از كشف‌الغمّه نقل كرديم - م .