مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦١٩

21 - سورة الانبياء

برنده ؛ وَ كُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عالِمِينَ و ماييم ، كه بهر چيزى داناييم . ( 81 )

وَ مِنَ الشَّياطِينِ مَنْ يَغُوصُونَ لَهُ

و از ديوان كسانى بودند ، كه از بهر وى غوّاصى مىكردند ، و از دريا مرواريد برآوردند « 1 » ، وَ يَعْمَلُونَ عَمَلًا دُونَ ذلِكَ و جز آن كارهاى ديگر مىكردند ؛ وَ كُنَّا لَهُمْ حافِظِينَ و ما بوديم ايشان « 2 » را در آب آرندگان ، و بر آن دارندگان . ( 82 )

وَ أَيُّوبَ إِذْ نادى رَبَّهُ

و ياد كن ايّوب را ، چون خواند پروردگار خويش را به آوى ؛ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ گفت رسيد به من بلا در تن و مال و اهل و فرزندان ، و تويى بخشاينده‌ترين بخشايندگان . ( 83 )

فَاسْتَجَبْنا لَهُ

اجابت كرديم دعاى وى را « 3 » ، فَكَشَفْنا ما بِهِ مِنْ ضُرٍّ برداشتيم از وى آن بلاى وى را « 6 » . وَ آتَيْناهُ أَهْلَهُ و بازداديم به وى آن اهل و فرزندان ، وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ و هم چند ايشان با ايشان ، يعنى فرزندان نو كه آمدند بعد آن .

رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا و اين رحمت است از ما مر بندگان را ، وَ ذِكْرى لِلْعابِدِينَ و پند است مر بندگىكنندگان را . ( 84 )

وَ إِسْماعِيلَ وَ إِدْرِيسَ وَ ذَا الْكِفْلِ

و ياد كن اسماعيل و ادريس و ذا الكفل را كه پيامبران بودند ، كُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ هر يكى از ايشان از صابران بودند

وَ أَدْخَلْناهُمْ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحِينَ

و درآورديم‌شان به نبوّت كه شايستگان بودند . ( 86 - 85 )

وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً

و ياد كن صاحب « 4 » ماهى را يعنى يونس پيامبر را در قرآن ، چون رفت از قوم خود خشم‌آلود به سبب « 5 » كفر و عصيان فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ


( 1 ) - ن و ت : مىبرآوردند . ( 2 ) - ن و ت : مر ايشان . ( 3 ) - ن : ورا . ( 4 ) - ن و ت : خداوند . ( 5 ) - ن و ت : « بسبب » ندارد . ( 6 ) - ن : ورا .