مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦١٤

21 - سورة الانبياء

تاريكى جهالت ماندگان را ، و پند بود مر متّقيان را . ( 48 )

الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ

آنها كه از پروردگار خويش در حال غيب بترسند ، وَ هُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ و ايشان از قيامت باشكوه‌اند « 1 » . ( 49 )

وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ أَنْزَلْناهُ

و اين قرآن كتابيست مبارك كه فرستاديمش أَ فَأَنْتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ ا شما منكر مىشويت و منكر مىداريت كه به مصطفى صلى اللّه عليه و سلم داديمش .

( 50 )

وَ لَقَدْ آتَيْنا إِبْراهِيمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ

و داديم ابراهيم را شناختن عيب بتان ، و حجت گفتن با كافران ، پيش از رسيدن وحى و فرمان ، وَ كُنَّا بِهِ عالِمِينَ و بوديم به حال وى دانايان . ( 51 )

إِذْ قالَ لِأَبِيهِ وَ قَوْمِهِ ما هذِهِ التَّماثِيلُ الَّتِي أَنْتُمْ لَها عاكِفُونَ

چون گفت مر پدر خويش را ، و قوم خويش را ؛ كه اين چه صورتهااند كه براستاده‌ييت بر پرستش ايشان ،

قالُوا وَجَدْنا آباءَنا لَها عابِدِينَ

گفتند يافته بوديم پدران خويش را ايشان را پرستندگان .

( 53 - 52 )

قالَ لَقَدْ كُنْتُمْ أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ

گفت بوديت شما و پدران شما ، در گمراهى پيدا . ( 54 )

قالُوا أَ جِئْتَنا بِالْحَقِّ أَمْ أَنْتَ مِنَ اللَّاعِبِينَ

گفتند اين سخن از سر جدّ مىگويى و حقيقت ، يا هزل مىگويى بر وجه مطايبت . ( 55 )

قالَ بَلْ رَبُّكُمْ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الَّذِي فَطَرَهُنَّ

گفت بلك آفريدگار شما آن است ، كه آفريدگار زمين و آسمان است ؛ [ آنك از نه چيز آوردشان پيدا ] وَ أَنَا عَلى ذلِكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ و منم بر اين گواه . ( 56 )


( 1 ) - ن و ت : بشكوهند .