مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٤
20 - سورة طه
ايشان « 1 » ، إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِأُولِي النُّهى اندرين آيتهاست به حقّ خردمندان .
( 128 )
وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَكانَ لِزاماً وَ أَجَلٌ مُسَمًّى
و اگر نبودى قولى پيش از اين از « 2 » پروردگار تو كه عذاب نكند اين امّت را به عذاب استيصال به دنيا ، و اگر نبودى اجل نام برده يعنى قيامت مر تأخير وعيد « 3 » ايشان را به عقبى ؛ بيامدىشان عذاب ناگهان ، و لازم گرفتىشان . ( 129 )
فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ
صبر كن بر آنچه « 4 » مىگويند كفّار ، وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ و خداى را نماز آر « 5 » ، و حمد و تسبيح آر ؛ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ پيش از برآمدن آفتاب يعنى نماز بامدادين ، وَ قَبْلَ غُرُوبِها و پيش از فرورفتن وى يعنى نماز ديگر به تعيين وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ و از ساعات شب يعنى نماز خفتن وَ أَطْرافَ النَّهارِ و كرانههاى روز يعنى نماز پيشين و نماز شام وقت نيمه شدن ، و وقت بيرون « 6 » رفتن ؛ لَعَلَّكَ تَرْضى تا هرآينه بدهد ترا خداى تو ، آنچه « 9 » در وى است رضاى تو . ( 130 )
وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ
و باز مكن چشمهاى خويش بر آن « 7 » - برخوردارى كه داديم يارانى را از ايشان ، زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا از آرايشى اين جهان ؛ لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ تا آزموده گردانيمشان به وى اندر ، وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَ أَبْقى و روزى كرد « 8 » پروردگار تو بهتر و پايندهتر . ( 131 )
وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها
و بفرماى كسهاى خويش را به نماز كردن ، و تو نيز پيوسته باش بر همين آوردن ؛ لا نَسْئَلُكَ رِزْقاً نمىخواهيم از تو روزى دادن ايشان ،
( 1 ) - ن و ت : آنان . ( 2 ) - ن و ت : پيش رفته از . ( 3 ) - ن : وعيد عقوبت . ( 4 ) - ن : آنج . ( 5 ) - ن : « آر » ندارد . ( 6 ) - ن : برون . ( 7 ) - ن و ت : بدان . ( 8 ) - ن : « كرد » ندارد . ( 9 ) - ن : آنج .