مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٢

20 - سورة طه

قرآن ، پيش از آنك رسانيده شود به تو وحى وى به فرمان ، وَ قُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْماً و بگوى اى پروردگار من علم من برافزون گردان . ( 114 )

وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلى آدَمَ مِنْ قَبْلُ

و كرده بوديم با آدم پيش از اين عهد فَنَسِيَ وَ لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً فراموش كرد و نيافتيم از وى قصد . ( 115 )

وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ

و چون گفتيم مر فرشتگان عالم را ، كه سجدهء تحيّت آريت مر آدم را ؛ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبى همه سجده آوردند ، مگر ابليس كه وى نخواست كردن آنچه « 1 » ايشان كردند . ( 116 )

فَقُلْنا يا آدَمُ إِنَّ هذا عَدُوٌّ لَكَ وَ لِزَوْجِكَ

گفتيم يا آدم اين دشمن تو است و دشمن جفت تو است حوّا ، فَلا يُخْرِجَنَّكُما مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقى بيرون « 2 » ميارداتان از بهشت چه به رنج افتى از جهت كسب را . ( 117 )

إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيها وَ لا تَعْرى

مر تراست كه نشوى در وى گرسنه ، و نمانى برهنه . ( 118 )

وَ أَنَّكَ لا تَظْمَؤُا فِيها وَ لا تَضْحى

و نشوى چشنهء آب ، و نمانى به آفتاب . ( 119 )

فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ الشَّيْطانُ

وسوسه كردش شيطان ، قالَ يا آدَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلى شَجَرَةِ الْخُلْدِ گفت يا آدم راه نمايمت بر درخت زندگانى جاويدان « 3 » ، وَ مُلْكٍ لا يَبْلى و پادشاهى بىضعف و بىنقصان . ( 120 )

فَأَكَلا مِنْها

خور [ د ] ند از آن ، فَبَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما پيدا شود مر ايشان را پوشيدنيهاى ايشان ؛ وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ و آغازيدند خويش « 4 » را به برگ درخت انجير بهشتى پوشيدن ، و در بستن و پيوستن آن برگها كوشيدن « 5 » ؛ وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى و لغزيد آدم از فرمان پروردگار ، برگشت بر وى [ حال و ]


( 1 ) - ن : آنج . ( 2 ) - ن : برون . ( 3 ) - ن : جاودان . ( 4 ) - ن و ت : خويشتن . ( 5 ) - اصل : كوشيدند .