مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٩٩

20 - سورة طه

أَلَّا تَتَّبِعَنِ

كه روى به من نياوردى أَ فَعَصَيْتَ أَمْرِي ا فرمان مرا خلاف كردى . ( 93 )

قالَ يَا بْنَ أُمَّ

گفت اى پسر مادرم ، يعنى اى مهربان برادرم ، لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَ لا بِرَأْسِي مگير موى رويم و سرم ؛ إِنِّي خَشِيتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرائِيلَ من ترسيدم كه گويى ميان اسرائيليان « 1 » فرقت افكندى ، وَ لَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي و گفتار مرا نگه - نداشتى . ( 94 )

قالَ فَما خَطْبُكَ يا سامِرِيُّ

گفت اين چه كار است اى سامرى فتّان ،

قالَ بَصُرْتُ بِما لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ

گفت ديدم آنچه « 2 » نديدند ايشان ؛ گرفتم يك كف از خاك پاى اسب جبرئيل فَنَبَذْتُها وَ كَذلِكَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي انداختمش در دهان گوساله به تعجيل ، و همچنين كرد تن من مرا تزيين و تسويل . ( 95 - 96 )

قالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَياةِ أَنْ تَقُولَ لا مِساسَ

گفت جدا رو از ما چه تراست تا زنده‌اى كه مىگويى : سامان آميزش نيست ، و دستورى آويزش نيست .

وَ إِنَّ لَكَ مَوْعِداً لَنْ تُخْلَفَهُ و مر تراست « 3 » به آخرت ، وعده [ اى ] به عقوبت ، كه نبود آن را مخالفت . وَ انْظُرْ إِلى إِلهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عاكِفاً و بنگر بدان معبودت كه همه روز مقيم بودى بر عبادت وى لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفاً كه هرآينه بسوزيمش و بساييمش و باد كنيم در دريا ريزه‌هاى كالبد و صورت وى . ( 97 )

إِنَّما إِلهُكُمُ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ

معبود شما آن خداى است كه جز وى خداى نيست ، وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْماً علم وى رسنده به همه چيزيست « 4 » . ( 98 )


( 1 ) - ن : بنى اسرائيليان . ( 2 ) - ن : ديدم من آنج . ( 3 ) - ن : « است » ندارد . ( 4 ) - اصل : چيزها .