مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٩٠

20 - سورة طه

يَفْقَهُوا قَوْلِي

تا فهم كنند گفتار من . ( 28 )

وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي

و مرا وزيرى ده از عشيرت من . ( 29 )

هارُونَ أَخِي

هارون را كه وى است برادرى با شفقت من . ( 30 )

اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي

استوار كن به وى پشت و قوّت من . ( 31 )

وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي

و شريك گردان وى را « 1 » در كار نبوّت من . ( 32 )

كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيراً

تا تسبيح آريمت بسيار . ( 33 )

وَ نَذْكُرَكَ كَثِيراً

و ياد كنيمت بىشمار . ( 34 )

إِنَّكَ كُنْتَ بِنا بَصِيراً

چه تويى تو به ما ، دانا و بينا . ( 35 )

قالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى

گفت داده شدى آنچه « 2 » خواستى اى موسى پيامبر . ( 36 )

وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرى

و منّت كرديم بر تو بار ديگر . ( 37 )

إِذْ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّكَ ما يُوحى أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ فَاقْذِفِيهِ فِي الْيَمِّ

چون الهام داديم مادرت را به ابتدا ،

كه بنهش در تابوت و فروگذارش در دريا ؛ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ تا بفكندش دريا به سوى لب ، يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِي وَ عَدُوٌّ لَهُ و بگيردش دشمنى كه مر « 3 » مراست و وى را « 5 » كه مىكندش طلب . وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي و دوست گردانمت به خلق و دوست مىدارمت ، وَ لِتُصْنَعَ عَلى عَيْنِي و تا پرورده مىشوى و من مىبينمت ، و نگاه مىدارمت « 4 » . ( 38 - 39 )

إِذْ تَمْشِي أُخْتُكَ

چون مىرفت خواهرت ، از بهر پرسيدن خبرت ؛ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى مَنْ يَكْفُلُهُ و مىگفت ا راه نمايمتان [ به كسى ] كه بپذيردش ، و بداردش ، و نيكو برآردش . فَرَجَعْناكَ إِلى أُمِّكَ بازداديمت به مادرى مهربانت ، كَيْ تَقَرَّ عَيْنُها وَ


( 1 ) - ن : ورا . ( 2 ) - ن : آنج . ( 3 ) - ن و ت : « مر » ندارد . ( 4 ) بارت « و تا پرورده . . . » در « ن » نيامده است . ( 5 ) - ن : ورا .