مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٥

سورة الكهف

بِما كَسَبُوا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذابَ اگر بگيردشان بدانچه مىكنند از مخالفت ، زود فرستدىشان عقوبت ، بَلْ لَهُمْ مَوْعِدٌ بلك « 1 » ايشان را وعده‌گاهى است به عاقبت ، لَنْ يَجِدُوا مِنْ دُونِهِ مَوْئِلًا كه چون آمد نيابند خلاص و راحت . ( 58 )

وَ تِلْكَ الْقُرى أَهْلَكْناهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا

و آنهااند اهل شهرهايى كه هلاك كرديمشان چون كافر گشتند ، وَ جَعَلْنا لِمَهْلِكِهِمْ مَوْعِداً و گردانيديم مر هلاك ايشان را وعده‌گاهى كه از آن در نگذشتند . ( 59 )

وَ إِذْ قالَ مُوسى لِفَتاهُ

و ياد كن چون گفت موسى يعنى برادر هارون ، مر جوان مرد خويش را يعنى يوشع بن نون ؛ لا أَبْرَحُ حَتَّى أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ جدا نشوم از اين سير معلوم ، تا نرسم به جاى گرد آمدن دو دريا : درياى پارس و درياى روم ؛ أَوْ أَمْضِيَ حُقُباً يا مىروم بر اتصال ، هفتاد يا هشتاد سال . ( 60 )

فَلَمَّا بَلَغا مَجْمَعَ بَيْنِهِما

چون رسيدند به جاى گردآمدن دو دريا ، نَسِيا حُوتَهُما فراموش كردند ماهى خويش را ؛ فَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ سَرَباً راه گرفت ماهى در دريا ، چون سمجى يا طاقى پيدا . ( 61 )

فَلَمَّا جاوَزا قالَ لِفَتاهُ آتِنا غَداءَنا

چون درگذشتند ، مانده و گرسنه گشتند ؛ گفت مر يار خويش را كه آن چاشت ما را « 2 » بيار ، لَقَدْ لَقِينا مِنْ سَفَرِنا هذا نَصَباً چه ديديم در اين سفر رنج بسيار . ( 62 )

قالَ أَ رَأَيْتَ إِذْ أَوَيْنا إِلَى الصَّخْرَةِ

گفت بدانك چون اندخسيدم بدان صخره فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ من فراموش كردم حديث ماهى و سفره ؛ وَ ما أَنْسانِيهُ إِلَّا الشَّيْطانُ أَنْ أَذْكُرَهُ و فراموش نگردانيد بر من وى را « 3 » مگر شيطان ، كه ياد كردمى ترا حال آن ،


( 1 ) - ن : بل كه . ( 2 ) - ن : « را » ندارد . ( 3 ) - ن : ورا .