مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٤

سورة الكهف

مشركان ستيهنده‌ترين « 1 » خلقان . ( 54 )

وَ ما مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جاءَهُمُ الْهُدى وَ يَسْتَغْفِرُوا رَبَّهُمْ

و بازنداشت مشركان را از ايمان ، چون آمدشان بيان قرآن ، و از آمرزش خواستن گناهان ؛ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ مگر آنك بيايدشان برنهاد پيشينيان ؛ عذاب نيست‌كنندهء همگان ، به ناآوردن ايمان ، بعد از آمدن « 2 » آيات اقتراحى ايشان أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ قُبُلًا يا آن كه « 3 » بيايد « 4 » به ايشان عذاب‌هاى الوان . ( 55 )

وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ

و نمىفرستاديم پيامبران « 5 » مگر مژده دهندگان به ثواب مر مؤمنان را ، و ترسانندگان به عذاب مر كافران را وَ يُجادِلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالْباطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ و جدال مىكنند كافران به باطل تا حق را كنند زايل ؛ وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ ما أُنْذِرُوا هُزُواً و فسوس گرفتند قرآن را ، و بيم كردند « 6 » پيامبران را . ( 56 )

وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآياتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْها

و كيست ستمكارتر از آن كسى كه پند داده شود به قرآن ، و وى روى گرداند از آن ، وَ نَسِيَ ما قَدَّمَتْ يَداهُ و فراموش كند مر فرستادهء خويش را بدان جهان إِنَّا جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ ما پديد آورديم بر دلهاى ايشان « 7 » پوششها [ اى ] تا حق را نمىشناسند ، وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً و در گوشهاى ايشان « 8 » كرى نهاديم تا حق را نمىشنوند ؛ وَ إِنْ تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدى و اگر بخوانىشان به راه ايمان و طاعت ، فَلَنْ يَهْتَدُوا إِذاً أَبَداً نكنند هرگز اجابت . ( 57 )

وَ رَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ

و پروردگار تو آمرزگار است و با رحمت لَوْ يُؤاخِذُهُمْ


( 1 ) - ن : ستهنده . ( 2 ) - ن : « آمدن » ندارد . ( 3 ) - ن : أ إنك . ( 4 ) - ن و ت : برسد . ( 5 ) - ن : پيامبران را . ( 6 ) - ن و ت : بيم كردن . ( 7 ) - ن : شان . ( 8 ) - ن : شان .