مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٢
سورة الكهف
آن پايدارتر ، و اميدوارتر . ( 46 )
وَ يَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبالَ
و ياد كن آن روز را ، كه روان كنيم در وى كوهها را در هوا ، وَ تَرَى الْأَرْضَ بارِزَةً و بينى عرصات قيامت را همه را « 1 » پيدا ، وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً و برانگيزانيم « 2 » همه را ، و نمانيم از ايشان كسى را . ( 47 )
وَ عُرِضُوا عَلى رَبِّكَ صَفًّا
و عرضه كرده شوند بر پروردگار تو صف در صف ، ايستاده و نهاده كف بر كف ؛ لَقَدْ جِئْتُمُونا كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ و گفته شود ايشان را ، كه آمديت به ما برهنگان و بىچيزان و بىكسان چنان كه « 3 » آفريدمتان به ابتدا ، بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّنْ نَجْعَلَ لَكُمْ مَوْعِداً بلك « 4 » گفتيت كه از ما ميعادى نيست ، و از پس معاش معادى نيست . ( 48 )
وَ وُضِعَ الْكِتابُ
و نهاده شود نامهها در دستهاى بندگان ، فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ بينى مشركان را از آنچه در نامهها بود ترسندگان . وَ يَقُولُونَ يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها و مىگويند « 5 » [ اى واى بر ما ] ، چه بوده است اين نامه را ، كه نمىماند خوردى را « 6 » و بزرگى را ، الّا بيرون « 7 » مىآردش شمرده و پيدا ؛ وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً و بيابند كردارهاى خويش را حاضر كرده بدان جهان ، وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً و ستم نكند پروردگار تو بر كسى از بندگان . ( 49 )
وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ
و ياد كن چون گفتيم فرشتگان عالم را ، كه سجده آريت مر آدم معظّم « 8 » را ؛ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ همه سجده آوردند در حين ، مگر ابليس
( 1 ) - ن : « را » ندارد . ( 2 ) - ن : و برانگيزيم . ( 3 ) - ن : چنانك ( 4 ) - ن : بلكه . ( 5 ) - ن و ت : و گويند . ( 6 ) - ن : « را » ندارد . ( 7 ) - ن : برون . ( 8 ) - ن و ت : « معظّم » را ندارد .