مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٩

سورة الكهف

بيارايندشان در وى به دست برنجهاى « 1 » زرّين ، وَ يَلْبَسُونَ ثِياباً خُضْراً مِنْ سُنْدُسٍ وَ إِسْتَبْرَقٍ و به پوشانندشان جامه‌هاى سبز از سندس و استبرق به آيين ، مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى الْأَرائِكِ تكيه‌كنندگان در وى بر تختها با فرش و با آذين ، نِعْمَ الثَّوابُ وَ حَسُنَتْ مُرْتَفَقاً نيكو « 2 » ثوابى و نيكو « 6 » مجمع احبابى در علّيّين .

( 30 - 31 )

وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا رَجُلَيْنِ

و پيدا كن مر ايشان را داستان دو مرد كه برادران بودند ، و از اسرائيليان بودند ؛ يكى مؤمن پيدا ، نام وى يهودا ؛ و يكى كافر منحوس ، نام وى قرطوس « 3 » . جَعَلْنا لِأَحَدِهِما جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنابٍ داديم يكى از ايشان را يعنى كافر را دو بوستان ، با انگورهاى فراوان ، وَ حَفَفْناهُما بِنَخْلٍ و گرد اندر گرفتيم آن را به خرماستان ؛ وَ جَعَلْنا بَيْنَهُما زَرْعاً و پديد آورديم در ميان آنها كشتزار ،

كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ آتَتْ أُكُلَها

هر دو بوستان مىدادند غلّه‌هاى بسيار وَ لَمْ تَظْلِمْ مِنْهُ شَيْئاً و كم نكردندى هيچ‌چيز از زروع و ثمار « 4 » وَ فَجَّرْنا خِلالَهُما نَهَراً و روان كرديم در ميان آنها جوىها ،

وَ كانَ لَهُ ثَمَرٌ

و بودند مر آن را « 5 » ميوه‌ها از همه روىها فَقالَ لِصاحِبِهِ گفت مر يار خويش را يعنى مر برادرى مسلمان را ، وَ هُوَ يُحاوِرُهُ و وى مىگردانيد با وى سخنان را ؛ أَنَا أَكْثَرُ مِنْكَ مالًا وَ أَعَزُّ نَفَراً من از تو بسيارمال‌ترم ، و عزيزآل‌ترم . ( 32 - 34 )

وَ دَخَلَ جَنَّتَهُ وَ هُوَ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ

و درآمد به بوستان خويش ، و وى ستم‌كننده بر تن و جان خويش . قالَ ما أَظُنُّ أَنْ تَبِيدَ هذِهِ أَبَداً گفت گمان نبرم كه اين هرگز هلاك شدنى است ،

وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً

و گمان نبرم كه قيامت آمدنى است ؛


( 1 ) - اصل : بر تختها ، كه با توجه به معنى آيه و هم از دو نسخهء ديگر اصلاح شد . ( 2 ) - ن : نيك . ( 3 ) - ن و ت : قطروس . ( 4 ) - ن : وز ثمار . ( 5 ) - ن و ت : و بود مرو را . ( 6 ) - ن : نيك .