مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٨
سورة الكهف
تن خويش را با آن درويشان كه بامداد و شبانگاه پروردگار خويش [ را ] مىخوانند ، و وى را « 1 » مىخواهند ؛ وَ لا تَعْدُ عَيْناكَ عَنْهُمْ و مگذردا دو ديدهء تو از ديدار ايشان ، به سوى ديدار اغيار ايشان . تُرِيدُ زِينَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا مىخواهى آرايش زندگانى اين جهان ، وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا و طاعت مدار آن را كه غافل كرديم دل وى را « 4 » از ذكر خويش به خذلان ؛ وَ اتَّبَعَ هَواهُ و وى هواى خويش را به دم رونده است ، وَ كانَ أَمْرُهُ فُرُطاً و كار وى آن است كه وى از حد درگذرنده است .
( 28 )
وَ قُلِ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ
و بگوى كه حق از پروردگار شماست فَمَنْ شاءَ فَلْيُؤْمِنْ وَ مَنْ شاءَ فَلْيَكْفُرْ هر كه خواهد ايمان آرد و هر كه خواهد كفر آرد كه جزاى هر يكى پيداست ؛ إِنَّا أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ ناراً أَحاطَ بِهِمْ سُرادِقُها ما آماده كردهييم كافران را « 2 » آتش سوزان ، كه گرد اندر گيرد مر ايشان را سراپردهء آن وَ إِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغاثُوا بِماءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ و اگر فرياد كنند ، و حال چشنگى خويش ياد - كنند ؛ دهندشان آبى چون خون و ريم ، و گداختهء زر و روى و سيم ؛ كه بريان كند رويها را ، و بريزاند پوستها « 3 » و مويها را ؛ بِئْسَ الشَّرابُ وَ ساءَتْ مُرْتَفَقاً بد شرابى ، و بد جاى گردآمدن اصحابى . ( 29 )
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
آنها كه ايمان آوردند ، و عمل صالح كردند ؛ إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا ما ضايع نكنيم مزد نيكوكاران
أُولئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ
آنهااند كه ايشان راست بهشتهاى جاويدان ، مىرود زير كوشكها و درختان ايشان در جويها آبها [ ى ] روان يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ
( 1 ) - ن : ورا . ( 2 ) - ن و ت : مر كافران را . ( 3 ) - ن : پوستها را . ( 4 ) - ن : ورا .