مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٧

سورة الكهف

فِيهِمْ إِلَّا مِراءً ظاهِراً مسته « 1 » به ايشان مگر ستيهيدن پيدا ، وَ لا تَسْتَفْتِ فِيهِمْ مِنْهُمْ أَحَداً و مپرس از عدد آنها از اينها كسى را . ( 22 )

وَ لا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فاعِلٌ ذلِكَ غَداً

و مگوى مر چيزى را ، كه من آن را كننده‌ام فردا ؛

إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ

تا إن شاء اللّه نگويى ، وَ اذْكُرْ رَبَّكَ إِذا نَسِيتَ و ياد كن پروردگار خويش را چون فراموش كنى . وَ قُلْ عَسى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هذا رَشَداً و بگوى [ كه بود ] كه راه نمايدم خداى تعالى بدانچه « 2 » نزديك‌تر است « 3 » به راستى از اين از روى درباى « 4 » . ( 23 - 24 )

وَ لَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِينَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً

و درنگ كردند در غار خويش سيصد سال و فزودند نه ،

قُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما لَبِثُوا

بگوى كه خداى تعالى داناتر بدانچه « 7 » درنگ كردند و از گزاف گفتن به شكوه لَهُ غَيْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ مرور است غيب آسمانها و زمينها ، أَبْصِرْ بِهِ وَ أَسْمِعْ چون بينا است [ وى ] و چون شنوا . ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَداً نيست مر ايشان را جز وى سازندهء كار و دهندهء نصرت ، و ندهد در حكم خويش كس را شركت .

( 25 - 26 )

وَ اتْلُ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ كِتابِ رَبِّكَ

و بر خوان آنچه « 5 » وحى كرده شد به تو از [ كتاب ] پروردگار تو جلّ و علا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ گرداننده [ اى ] نيست گفته‌هاى وى را « 6 » وَ لَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً و نيابى خود را جز وى هيچ ملتجا . ( 27 )

وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ

و بدار


( 1 ) - ن : مستيه - ت : مستيز . ( 2 ) - ن : بدانج . ( 3 ) - ن : « است » ندارد ( 4 ) - اصل : دريايى ، كه از دو نسخهء ديگر اصلاح شد . ( 5 ) - ن : آنج . ( 6 ) - ن : ورا . ( 7 ) - ن : بدانج .