مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٤
سورة الكهف
آريم كه از دو گروه كى دانست غايت مدت درنگ غاريان . ( 12 )
نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُمْ بِالْحَقِّ
ما مىگزاريم بر تو براستى اخبار ايشان إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ ايشان جوان مردانىاند كه ايمان آوردند به پروردگار ايشان ؛ وَ زِدْناهُمْ هُدىً و فزوديمشان يقين و ثقت ، « 1 »
وَ رَبَطْنا عَلى قُلُوبِهِمْ
و داديم دلهاى ايشان « 2 » را ثبات و قوّت . إِذْ قامُوا فَقالُوا رَبُّنا رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ چون برخاستند گفتند پروردگار ما آفريدگار آسمان و زمين است لَنْ نَدْعُوَا مِنْ دُونِهِ إِلهاً لَقَدْ قُلْنا إِذاً شَطَطاً نخوانيم جز وى را « 3 » خداى و اگر خوانيم گفته باشيم سخنى كه بيرون « 4 » از حدّ عقل و دين است . ( 13 - 14 )
هؤُلاءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً
اينها كه قوم مااند جز خداى تعالى را معبود « 5 » مىخوانند به خطا لَوْ لا يَأْتُونَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطانٍ بَيِّنٍ چرا نمىآرندش « 6 » حجّت پيدا ؛ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً كيست ستمكارتر از آن كسى كه دروغ مىگويد بر آفريدگار ،
وَ إِذِ اعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ
و چون جدا رفتيت [ از ايشان ] و از آنچه « 7 » مىپرستند جز پروردگار ، فَأْوُوا إِلَى الْكَهْفِ بيندخسيت ، به غار ؛ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ تا بگسترد بر شما پروردگار شما رحمت خويش ، وَ يُهَيِّئْ لَكُمْ مِنْ أَمْرِكُمْ مِرْفَقاً و ساخته گرداند شما را [ كار شما ] به فضل و منّت خويش . ( 15 - 16 )
وَ تَرَى الشَّمْسَ إِذا طَلَعَتْ تَزاوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذاتَ الْيَمِينِ
و ديديى آفتاب را چون برآمدى بگرايستى از غار ايشان به سوى راست ، وَ إِذا غَرَبَتْ تَقْرِضُهُمْ ذاتَ الشِّمالِ
( 1 ) - ن : « ثقت » ندارد - ت : مانند متن است . ( 2 ) - ن : شان . ( 3 ) - ن : او را . ( 4 ) - ن : برون . ( 5 ) - ن و ت : معبودان . ( 6 ) - ن : نمىآرند برين . ( 7 ) - ن : آنج .