مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٣

سورة الكهف

كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْواهِهِمْ بزرگ كلمه‌اى يعنى محال سخنى كه بيرون « 1 » مىآيد از دهان ايشان ، إِنْ يَقُولُونَ إِلَّا كَذِباً نمىرود مگر دروغ بر زفان ايشان . ( 5 )

فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى آثارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً

مگر تو خواهى خويشتن كشتن ، به روى بر « 2 » گردانيدن مشركان و برگشتن ؛ از خشم آنك ايشان اين قرآن را نپذرفتند ، و از غم آنك ايشان به دوزخ مىافتند . ( 6 )

إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَها

ما گردانيديم آن چيزى را كه به روى « 3 » زمين است زينت وى ، لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا تا پديد آريم كه كيست آنك نيكوتر است سيرت و سريرت وى . ( 7 )

وَ إِنَّا لَجاعِلُونَ ما عَلَيْها صَعِيداً جُرُزاً

و ما خواهيم گردانيدن آنچه « 4 » بر وى است صحراى هموارى پست ، بريده و برده از وى اثر نباتهائى كه هست . ( 8 )

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْكَهْفِ وَ الرَّقِيمِ

ا گمان برده‌اى كه خداوندان غار و رقيم ، كانُوا مِنْ آياتِنا عَجَباً بودند از آيات ما شگفتى عظيم . ( 9 )

إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ

چون اندخسيدند جوان‌مردان به غار ، فَقالُوا رَبَّنا آتِنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً گفتند اى پروردگار ما « 5 » ما را رحمتى از نزد خويش به ارزانى دار ، وَ هَيِّئْ لَنا مِنْ أَمْرِنا رَشَداً و ساخته گردان ما را راستى [ راه و درستى ] كار . ( 10 )

فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ

پرده‌ها بر گوشهاشان فروگذاشتيم ، و در خو [ ا ] ب‌شان از آوازها - شان « 6 » نگاه داشتيم ؛ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَداً در آن غار ، سالهاى بشمار .

( 11 )

ثُمَّ بَعَثْناهُمْ

باز بيدار گردانيديم‌شان ، لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصى لِما لَبِثُوا أَمَداً تا پديد


( 1 ) - ن : برون ( 2 ) - ن : « بر » ندارد . ( 3 ) - ن : بر روى . ( 4 ) - ن : آنج . ( 5 ) - ن : « ما » ندارد . ( 6 ) - ن : « شان » ندارد .