مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٧
16 - سورة النحل
وَ لَقَدْ جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْهُمْ
و آمده بود به ايشان پيامبرى از ايشان ، فَكَذَّبُوهُ دروغ - گوى داشتندش كافران فَأَخَذَهُمُ الْعَذابُ وَ هُمْ ظالِمُونَ گرفتشان عذاب و ايشان ستمكاران . ( 113 )
فَكُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلالًا طَيِّباً
بخوريت از آنچه « 1 » روزى دادتان خداى تعالى ، حلال و آن آن بود كه علما گويند : شايد ، و طيّب [ و آن ] آن بود كه حكما گويند : ببايد « 2 » ؛ وَ اشْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ و شكر آريت نعمت خداى تعالى [ را ] اگر او را مىپرستيت ، و بندگان وى هستيت . ( 114 )
إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ
حرام كرد بر شما جانوران خود مرده را ، وَ الدَّمَ و خون روان كرده را ، وَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ و گوشت خوكان را ، وَ ما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ و بسمل كرده از بهر بتان را . فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ هر كه مضطر شود « 3 » به خوردن وى با نايافت « 4 » حلال وى را « 5 » جوينده ، و نه زيادت از حاجت خورنده ؛ خداى تعالى وى را « 8 » آمرزنده است و بر وى بخشاينده . ( 115 )
وَ لا تَقُولُوا لِما تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هذا حَلالٌ وَ هذا حَرامٌ
و مگوييت مر آن چيزى را كه صفت مىكند زفانهاتان « 6 » به دروغ كه اين حلال است و اين حرام ، لِتَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ تا دروغ گوييت بر آفريدگار علّام ؛ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لا يُفْلِحُونَ چه آنها كه دروغ گويند بر خداى تعالى نرهند . ( 116 )
مَتاعٌ قَلِيلٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
به دنيا برخوردارى اندك يابند ، و در « 7 » آخرت در عذاب دردگين مانند . ( 117 )
( 1 ) - ن : آنج . ( 2 ) - ن : كه شايد و آن ، آن بود كه حكما نگويند كه نبايد . ( 3 ) - ن : شد . ( 4 ) - ن و ت : به نايافت . ( 5 ) - ن : ورا . ( 6 ) - ن : زبانها . ( 7 ) - ن : ربه . ( 8 ) - ن : ورا .