مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٨

16 - سورة النحل

وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ ما ذا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ

و چون گفته شود مر « 1 » ايشان را كه چه فرستاد خداى شما در وعيد شما به قرآن ، قالُوا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ گويند اين فرستاده خداى تعالى نيست چه افسانه‌هاى پيشينيان . ( 24 )

لِيَحْمِلُوا أَوْزارَهُمْ كامِلَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ

اين بدان گويند تا بردارند بارهاى بزه‌هاى خويش را « 2 » تمام روز قيامت ، وَ مِنْ أَوْزارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ و از بزه‌هاى آنها كه گمراه كردند « 3 » شان به جهالت ، أَلا ساءَ ما يَزِرُونَ بد بارى كه مىبرند « 4 » اين اهل شقاوت . ( 25 )

قَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ

دستان كردند با پيامبران آن كافران ، كه بودند پيش از ايشان . فَأَتَى اللَّهُ بُنْيانَهُمْ مِنَ الْقَواعِدِ آمد فرمان خداى تعالى به ويران كردن بناهاى ايشان از كدواده‌ها ، فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ افتاد بر ايشان از زبر ايشان آن سفدهاى « 5 » بر ديوارها نهاده‌ها ؛ وَ أَتاهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ و آمدشان عذاب از آنجا كه گمان نبردند ، و همه در كفر هلاك شدند و مردند . ( 26 )

ثُمَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ يُخْزِيهِمْ

باز روز قيامت رسوا كندشان ، وَ يَقُولُ أَيْنَ شُرَكائِيَ الَّذِينَ كُنْتُمْ تُشَاقُّونَ فِيهِمْ و گويد كجااند آن بتان كه شريك من مىگفتيت - شان ، و دشمنادگى مىكرديت از بهر ايشان با پيامبران قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ گويند دانايان يعنى مؤمنان إِنَّ الْخِزْيَ الْيَوْمَ وَ السُّوءَ عَلَى الْكافِرِينَ كه رسوايگى « 6 » امروز و بدى ، هست بر كافران . ( 27 )

( 1 ) - ن : « مر » ندارد . ( 2 ) - ن : « را » ندارد . ( 3 ) - اصل : كردن . ( 4 ) - اصل : ميرند . ( 5 ) - ن : « سفدها » را بضم سين ضبط كرده است . ( 6 ) - ت : رسوايى - ن : مانند متن است .