مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٦

14 - سورة ابراهيم

تعالى آفريد آسمانها و زمينها را « 1 » به حكمت ، إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ اگر خواهد « 2 » ببردتان به كليّت ؛ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ و بيارد خلق نو فرمان بردار ،

وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ

و نيست اين بر خداى تعالى دشوار . ( 19 - 20 )

وَ بَرَزُوا لِلَّهِ جَمِيعاً

و آشكارا شوند مر محاسبت خداوند را همه به قيامت ، فَقالَ الضُّعَفاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا گويند ضعيفان مر متكبّران را در مجادلت ؛ إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعاً ما شما را تبع بوديم در دنيا ، فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذابِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ ا شما توانيت كه چيزى از عذاب خداى تعالى برگيريت از ما به عقبى . قالُوا لَوْ هَدانَا اللَّهُ لَهَدَيْناكُمْ گويند اگر راه راست دادى ما را خداى ، ما نيز بودى « 3 » مر شما را رهنماى ؛ سَواءٌ عَلَيْنا أَ جَزِعْنا أَمْ صَبَرْنا ما لَنا مِنْ مَحِيصٍ يكسان است بر ما ناله و شكيبايى ، و نيست ما را به هيچ رويى رهايى . ( 21 )

وَ قالَ الشَّيْطانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ

و گويد ابليس چون كار به سر برده شود ، چون « 4 » دوزخيان را همه به دوزخ آورده شود « 5 » ؛ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ خداى تعالى وعده كردتان وعدهء راست بر ايمان و طاعت ، وَ وَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ و من وعده كردمتان و خلاف كردم بر كفر و معصيت . وَ ما كانَ لِي عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ و نبود مرا بر شما ولايتى ، إِلَّا أَنْ دَعَوْتُكُمْ و ليكن كردمتان دعوتى ، فَاسْتَجَبْتُمْ لِي و كرديتم اجابتى ؛ فَلا تَلُومُونِي وَ لُومُوا أَنْفُسَكُمْ ملامت مكنيت مرا ، بلك « 6 » ملامت كنيت خويشتن را ما أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَ ما أَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّ نه‌ام مر شما را فريادرس ، و نه از شما مرا فرياد رسد كس ؛ إِنِّي كَفَرْتُ بِما

( 1 ) - ن : « را » ندارد . ( 2 ) - ن : اگر بخواهد . ( 3 ) - ن : بودمى شما را - ت : بوديمى . ( 4 ) - ن : « چون » ندارد . ( 5 ) - ن : اندر آورده شود - ت : درآورده شود . ( 6 ) - ن : بل كه .