مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٤
14 - سورة ابراهيم
در وحدانيّت خداى تعالى شما را گمان است ، آفريدگار زمين و آسمان است ؛ يَدْعُوكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ مىخواندتان ، تا بيامرزد گناهانتان ، وَ يُؤَخِّرَكُمْ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى و زمان دهدتان ، تا برسانيت عمرهاتان به پايان . قالُوا إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا گفتند نهييت شما مگر آدميان همچون ما ، تُرِيدُونَ أَنْ تَصُدُّونا عَمَّا كانَ يَعْبُدُ آباؤُنا مىخواهيت تا بازداريت ما را از آنچه « 1 » مىپرستيدند پدران ما ، فَأْتُونا بِسُلْطانٍ مُبِينٍ بياريت بر درستى اين دعوى حجّت پيدا . ( 10 )
قالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِنْ نَحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ
گفتند مر ايشان را پيامبران ايشان ، نهييم ما مگر همچون شما آدميان ، و ليكن « 2 » خداى تعالى منّت كند بر آنك خواهد از بندگان ، به دادن رسالت و برهان ، وَ ما كانَ لَنا أَنْ نَأْتِيَكُمْ بِسُلْطانٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ و نرسد ما را كه بياريم به شما حجّتى و معجزه [ اى ] مگر به فرمان ، وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ و بر خداى تعالى توكل كنند [ ا ] مؤمنان . ( 11 )
وَ ما لَنا أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللَّهِ وَ قَدْ هَدانا سُبُلَنا
و چه عذر بود ما را كه توكّل نكنيم بر آفريدگار خلقان ، و وى راه راست داد ما را به ايمان ، وَ لَنَصْبِرَنَّ عَلى ما آذَيْتُمُونا و هرآينه صبر كنيم بر آزردن و رنجانيدنتان وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ و بر خداى تعالى توكل كنند [ ا ] توكّلكنندگان . ( 12 )
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ
و گفتند كافران مر پيامبران خويش را لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنا هرآينه بيرون « 3 » كنيمتان از شهر خويش يا درآييت به دين ما ؛ فَأَوْحى إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ وحى فرستاد به ايشان پروردگار ايشان ، لَنُهْلِكَنَّ
( 1 ) - ن : آنج . ( 2 ) - ن : و لكن . ( 3 ) - ن : برون .