مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٣

14 - سورة ابراهيم

وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ

و چون خبر داد پروردگار شما ، لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ كه اگر شكر آريت مرا زيادت كنم نعمتهاى شما ؛ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ و اگر نسپاسى كنيت عذاب من سخت است بر بردن نعمت به دنيا ، و عقوبت بر نسپاسى به عقبى . ( 7 )

وَ قالَ مُوسى إِنْ تَكْفُرُوا أَنْتُمْ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ

و گفت موسى [ كه ] اگر كافر شويت شما و هر كه در جهان است ، خداى تعالى بىنياز و سزاى حمد خلقان است . ( 8 )

أَ لَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ

ا نرسيده است به شما خبر پيشينيان : قَوْمِ نُوحٍ وَ عادٍ وَ ثَمُودَ وَ الَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ نوحيان و عاديان و ثموديان ، و آنها كه بودند بعد ايشان لا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا اللَّهُ كه نداند عدد ايشان مگر آفريدگار ، جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ آمدند به ايشان پيامبران ايشان با معجزه‌هاى بسيار ، فَرَدُّوا أَيْدِيَهُمْ فِي أَفْواهِهِمْ دستهاى خويش به دهانهاى خويش به گزيدن بردند ، و از خشم خاييدند . « 1 » و گويند دستهاى خويش به دهانهاى خويش بردند [ و ] خويشتن را از جواب اجابت خاموش كردند . و گويند يعنى دستهاى خويش به دهانهاى انبيا بردند ، و ايشان را از خواندن به توحيد و طاعت خاموش « 2 » كردند وَ قالُوا إِنَّا كَفَرْنا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ و گفتند ما كافريم بدانچه « 3 » شما را بدان فرستاده‌اند از توحيد و طاعت ، وَ إِنَّا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَنا إِلَيْهِ مُرِيبٍ و ما در شكّيم از آنچه « 4 » ما را بدان مىخوانيت در افكننده به تهمت . ( 9 )

قالَتْ رُسُلُهُمْ أَ فِي اللَّهِ شَكٌّ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ

گفتند پيامبران ايشان ا

( 1 ) - اصل : خاييدن ، تصحيح قياسى است . ن : دستهاى خويش به دهانهاى خويش بردند به گزيدن و از خشم را خاييدن . ( 2 ) - ن : خواموش . ( 3 ) - ن : بدانج . ( 4 ) - ن : آنج .