مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٩

13 - سورة الرعد

بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ شاد مىشوند به آنچه به تو فرستاده شد از قرآن ، به موافق آمدن وى مر كتاب ايشان را در نام رحمن ، وَ مِنَ الْأَحْزابِ مَنْ يُنْكِرُ بَعْضَهُ و از گروه‌هاى مشركان گروهىاند « 1 » كه منكر مىشوند بعضى را از قرآن قُلْ إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ وَ لا أُشْرِكَ بِهِ بگوى كه مرا فرمان است كه خداى را تعالى پرستم ، و به وى شرك نيارم ، إِلَيْهِ أَدْعُوا وَ إِلَيْهِ مَآبِ به وى مىخوانم ، و به وى است بازگشت كارم . ( 36 )

وَ كَذلِكَ أَنْزَلْناهُ حُكْماً عَرَبِيًّا

و همچنين فرستاديم قرآن را مشتمل بر احكام ربّ ، منظوم به لغت عرب . وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ و اگر به دم هواى « 2 » ايشان روى ، از بعد آمدن اين بيان كه مىشنوى ؛ ما لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا واقٍ نيست مر ترا از خداى تعالى به خويشتن پذيرنده‌اى ، و نه از عذاب وى بازدارنده‌اى . ( 37 )

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ

و فرستاديم پيش از تو رسولانى وَ جَعَلْنا لَهُمْ أَزْواجاً وَ ذُرِّيَّةً و داديم‌شان جفتانى و فرزندانى ؛ وَ ما كانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآيَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ و نبود مر پيغامبرى را كه بياوردى آيتى ، تا نبودى « 3 » از خداى تعالى حكمى و مشيّتى . لِكُلِّ أَجَلٍ كِتابٌ مر هر كارى را وقتى است مقدّر شده ، و مر هر وقتى را نوشته‌اى « 4 » است مقرّر شده . ( 38 )

يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ

محو كند خداى تعالى هر چه خواهد ، و ثابت كند هر چه خواهد ؛ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ و به نزد وى است اصل همهء نوشته « 5 » ها و آن لوح محفوظ است ، و گويند معنى آن است كه همه چيزها به نزد وى معلوم [ و ] محفوظ است . ( 39 )

( 1 ) - ن و ت : كسانىاند . ( 2 ) - ن : هواهاى . ( 3 ) - ن : تا نبود . ( 4 ) - ن و ت : نبشته . ( 5 ) - ن و ت : نبشته .