مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٧

13 - سورة الرعد

كفر مىآرند به رحمن . قُلْ هُوَ رَبِّي بگوى كه وى است پروردگار من ، لا إِلهَ إِلَّا هُوَ نه خداى جزوى يك خداى آفريدگار من عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ بر وى توكّل كردم ، وَ إِلَيْهِ مَتابِ و به وى بازمىگردم . ( 30 )

وَ لَوْ أَنَّ قُرْآناً سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبالُ

و اگر قرآنى بودى كه كوهها به وى دوان « 1 » شدى ، تا سفر كردن در زمين آسان شدى ، أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ يا زمين به وى بريده شدى ، به چشمه‌ها و جويها تا مزارع فراوان شدى . أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتى يا سخن گفته شدى با وى « 2 » [ با ] مردگان ، تا خبر دادندى از احوال آن جهان ، نبودى جز اين قرآن ؛ ليكن « 3 » قرآن فرستاده نشده است از بهر اين ، چه از بهر دانستن اصول و فروع دين . بَلْ لِلَّهِ الْأَمْرُ جَمِيعاً بلك « 4 » مر خداى راست جل جلاله همهء فرمانها ، آيت به مشيّت خود نمايد نه به اقتراح آنها . أَ فَلَمْ يَيْأَسِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنْ لَوْ يَشاءُ اللَّهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيعاً ا ندانسته‌اند مؤمنان كه اگر بخواستى آفريدگار ، راه راست دادى همهء خلق را به يك‌بار وَ لا يَزالُ الَّذِينَ كَفَرُوا تُصِيبُهُمْ بِما صَنَعُوا قارِعَةٌ و هماره « 5 » به كافران مىرسد به ايشان ، بدانچه « 6 » كرده‌اند از عصيان ؛ عقوبتى كلان ، يا سپاهى « 7 » گران ، أَوْ تَحُلُّ قَرِيباً مِنْ دارِهِمْ يا فرودآيد نزديك به شهر ايشان ؛ حَتَّى يَأْتِيَ وَعْدُ اللَّهِ تا بيايد وعدهء خداى تعالى به فتح مكّه ، إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ خداى تعالى خلاف نكند وعده . ( 31 )

وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ

و فسوس كرده شد به رسولان « 8 » كه پيش از تو بودند ، فَأَمْلَيْتُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا زمان داده بوديم « 9 » آنها را كه كافرى نمودند ؛ ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ

( 1 ) - ن و ت : روان . ( 2 ) - ن : به وى . ( 3 ) - ن : لكن . ( 4 ) - ن : بل كه . ( 5 ) - اصل : همان . ( 6 ) - ن : بدانج . ( 7 ) - اصل : سپاه . ( 8 ) - ن : و فسوس كردشان بر رسولانى . ( 9 ) - ن : زمان داده‌ام - ت : زمان داديم .