مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٢

13 - سورة الرعد

بفرمان خداى تعالى از شرّ دشمنان نگهدارنده . إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ خداى تعالى نگرداند آنچه « 1 » قومى را « 2 » داده بود از نعمت ، تا آنگه كه ايشان بگردانند معاملت خويش را به نسپاسى و مخالفت وَ إِذا أَرادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوْءاً فَلا مَرَدَّ لَهُ و چون خواهد خداى تعالى به قومى عقوبتى ؛ رد نبود مر آن را به قوّتى و حيلتى ، وَ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ والٍ و نبود مر ايشان را جز خداى تعالى سازندهء كارى و دهندهء نصرتى . ( 11 )

هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً

وى است آن خداى كه مىنمايد شما را برق ترس مسافران را ، و اميد مقيمان را ؛ وَ يُنْشِئُ السَّحابَ الثِّقالَ و پديد آورد « 3 » ابرهاى گران‌بار ، به بارانهاى بسيار . ( 12 )

وَ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ

و تسبيح مىآرد رعد به حمد و تعظيم وى ، وَ الْمَلائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ و فرشتگان « 4 » از ترس و بيم وى وَ يُرْسِلُ الصَّواعِقَ و صاعقه‌ها مىفرستد ، فَيُصِيبُ بِها مَنْ يَشاءُ و به هر كه مىخواهد مىرساند وَ هُمْ يُجادِلُونَ فِي اللَّهِ و ايشان يعنى كفّار ، جدل مىكنند با مؤمنان در صفت « 5 » آفريدگار وَ هُوَ شَدِيدُ الْمِحالِ و وى است سخت عقوبت

لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ

مر او راست خواندن به حق و حقيقت ؛ وَ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا يَسْتَجِيبُونَ لَهُمْ بِشَيْءٍ و آنها كه مشركان مىخوانند ايشان را به جز خداى تعالى يعنى بتان را به وقت حاجت ، نيابند [ از ايشان به ] هيچ‌چيز اجابت ، إِلَّا كَباسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْماءِ لِيَبْلُغَ فاهُ مگر همچو دراز كنند [ ه ] دو دست خويش به سوى آب به اشارت ، تا برسد آن آب به دهان وى در ساعت وَ ما هُوَ بِبالِغِهِ و نيست آن آب [ رساننده ] به دهان وى به هيچ حالت وَ ما دُعاءُ الْكافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلالٍ

( 1 ) - ن : آنج . ( 2 ) - اصل : قوم را . ( 3 ) - ن : آرد . ( 4 ) - ن و ت : فريشتگان . ( 5 ) - ن و ت : در صفات .