مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٧

12 - سورة يوسف

الّا ايشان شرك‌آرندگان ، يعنى مقرّاند كه آفريننده و روزىدهنده خداى است و [ با ] اين همه مىآرند عبادت اوثان . ( 106 )

أَ فَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِيَهُمْ غاشِيَةٌ مِنْ عَذابِ اللَّهِ

ا ايمن مىشوند از آنك بيايد به ايشان ، عذابى به همه رسنده و همه را فروپوشنده « 1 » بدين جهان ، أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ يا آيدشان قيامت ناگهان ، و ايشان از آن ناآگاهان . ( 107 )

قُلْ هذِهِ سَبِيلِي أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ

بگوى كه اين است راه من مىخوانم خلق را به عبادت آفريدگار خلقان عَلى بَصِيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي بر بيان و حجّتم من و آنها كه متابعان منند از مؤمنان ، وَ سُبْحانَ اللَّهِ و پاك است خداى تعالى از ناسزاى ناسزاگويان ، وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ و نيم من از مشركان . ( 108 )

وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ مِنْ أَهْلِ الْقُرى

و نفرستاديم پيش از تو پيامبران ، مگر مردمان « 2 » و شهريان ، كه وحى مىآمد به ايشان أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ا نمىروند اينها در زمين تا بنگرند كه چگونه بود عاقبت پيشينيان ، وَ لَدارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا أَ فَلا تَعْقِلُونَ و سراى آخرت بهتر مر متّقيان را ا نيستشان خرد خردمندان . ( 109 )

حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ

تا چون نوميد شدند پيامبران ، از ايمان كافران وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا و گمان بردند كافران كه دروغ گفتند به ايشان « 3 » پيامبران ، جاءَهُمْ نَصْرُنا فَنُجِّيَ مَنْ نَشاءُ آمد نصر [ ت ] ما به حقّ دوستان ، رهانيده شدند آنها كه ما خواستيم از اهل ايمان ، وَ لا يُرَدُّ بَأْسُنا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ و بازگردانيده نشود عذاب ما از اهل كفر و طغيان . ( 110 )

( 1 ) - اصل : فروپوشيده ، كه از « ن » اصلاح شد . ( 2 ) - ن و ت : مردان . ( 3 ) - ن : با ايشان .