مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٠

12 - سورة يوسف

زَعِيمٌ و منم مر اين را پذيرفتار . ( 72 )

قالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ ما جِئْنا لِنُفْسِدَ فِي الْأَرْضِ

گفتند به خداى تعالى دانسته‌ييت كه ما در اين ولايت از بهر تباهى كردن را نيامده‌ايم ، وَ ما كُنَّا سارِقِينَ و ما دزدان نبوده‌ييم . ( 73 )

قالُوا فَما جَزاؤُهُ إِنْ كُنْتُمْ كاذِبِينَ

گفتند چه بود جزاى وى اگر باشيت - دروغ‌گويان ،

قالُوا جَزاؤُهُ مَنْ وُجِدَ فِي رَحْلِهِ فَهُوَ جَزاؤُهُ كَذلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ

گفتند جزاى او آن است « 1 » كه هر كه اين در رخت وى يافته شود وى بندهء اين كس شود و چنين است حكم ما در حقّ دزدىكنندگان . ( 74 - 75 )

فَبَدَأَ بِأَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعاءِ أَخِيهِ

آغاز كرد در نگريستن « 2 » و صاع جستن به رخت برادران پيش از رخت برادرش بن يامين ، ثُمَّ اسْتَخْرَجَها مِنْ وِعاءِ أَخِيهِ باز بيرون « 3 » آوردش از رخت برادرش بن يامين به بار آخرين . كَذلِكَ كِدْنا لِيُوسُفَ همچنين حال پوشيده بر ايشان بگردانيد [ يم ] « 4 » ، تا يوسف را به مراد رسانيد [ يم ] .

ما كانَ لِيَأْخُذَ أَخاهُ فِي دِينِ الْمَلِكِ نبودى وى را كه بگرفتى برادرش را در حكم ملك مصر بىحجّت ، إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ ليكن « 5 » چون خداى تعالى خواست پديد آورد اين سبب تا بازداشتش « 6 » بدين علت ، نَرْفَعُ دَرَجاتٍ مَنْ نَشاءُ بلند گردانيديم درجهء هر كرا « 7 » خواهيم به علم و حكمت . وَ فَوْقَ كُلِّ ذِي عِلْمٍ عَلِيمٌ و زبر هر با علمى از خلق عالمى است به علم از وى زيادت . ( 76 )

قالُوا إِنْ يَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌ لَهُ مِنْ قَبْلُ

گفتند اگر دزدى كرد بن يامين ، دزدى كرده بود برادرش يوسف پيش از اين فَأَسَرَّها يُوسُفُ فِي نَفْسِهِ پنهان داشت

( 1 ) - اصل : جزاى او اين آن است . ( 2 ) - ن : در نگرستن . ( 3 ) - ن : برون . ( 4 ) - ن و ت : بگذرانيديم . ( 5 ) - ن : لكن . ( 6 ) - ن : بازداشتن . ( 7 ) - ن : هر كه .