مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٩

12 - سورة يوسف

وَ لَمَّا دَخَلُوا مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُمْ

و چون درآمدند از آنجا كه پدرشان فرموده بود « 1 » ، ما كانَ يُغْنِي عَنْهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ آن سود نكردشان در حقّ تقديرى كه در حقّ ايشان رفته بود إِلَّا حاجَةً فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضاها ليكن « 2 » حاجتى كه در دل يعقوب بود گزارد ، و غم كه در باطن وى بود گسارد . وَ إِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِما عَلَّمْناهُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ و وى با دانش بود بدان دانشى كه ما وى را « 3 » داده بوديم ، و ليكن « 8 » بيشتر « 4 » مردمان نمىدانند آنچه « 5 » ما در وى نهاده بوديم . ( 68 )

وَ لَمَّا دَخَلُوا عَلى يُوسُفَ آوى إِلَيْهِ أَخاهُ

و چون درآمدند بر يوسف ، فراز - آورد به خويشتن برادرى خويش بن يامين را به تقرّب و تلطّف قالَ إِنِّي أَنَا أَخُوكَ گفتش منم برادرى مهربانت ، فَلا تَبْتَئِسْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ غم مخور بدانچه « 6 » مىكردند با تو برادرانت . ( 69 )

فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهازِهِمْ

چون بساخت كار ايشان ؛ و بداد بار ايشان ؛ جَعَلَ السِّقايَةَ فِي رَحْلِ أَخِيهِ فرمود تا آن اناى « 7 » زرّين كه مشربهء وى بود و صاع وى ، نهادند در رخت برادرش بن يامين و متاع وى ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا الْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسارِقُونَ باز ندا كرد نداكننده [ كه ] اى كاروانيان ، شماييت دزدان . ( 70 )

قالُوا وَ أَقْبَلُوا عَلَيْهِمْ ما ذا تَفْقِدُونَ

گفتند برادران چون روى آوردند به ايشان كه چه مىجوييت ، و چه مىگوييت . ( 71 )

قالُوا نَفْقِدُ صُواعَ الْمَلِكِ

گفتند صاع ملك مىجوييم ، و چنين مىگوييم وَ لِمَنْ جاءَ بِهِ حِمْلُ بَعِيرٍ و مر آن راست كه وى را « 9 » به ما آرد يك شتروار خواربار وَ أَنَا بِهِ

( 1 ) - ن و ت : فرمود . ( 2 ) - ن : لكن . ( 3 ) - ن : ورا . ( 4 ) - ن و ت : بيشترين . ( 5 ) - ن : آنج . ( 6 ) - ن : بدانج . ( 7 ) - ن و ت : اناء . ( 8 ) - ن : لكن . ( 9 ) - ن : ورا .