مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٣

12 - سورة يوسف

اين است كه : امّا يكى از شما ملك « 1 » خويش را مىدهد يعنى ساقى را ملك به عمل خود « 2 » بازبرد ، وَ أَمَّا الْآخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَأْسِهِ و امّا آن ديگر يعنى طبّاخ مر وى را « 3 » به دار كنند ، و هر مرغى از سر وى مىخورند ؛ قُضِيَ الْأَمْرُ الَّذِي فِيهِ تَسْتَفْتِيانِ به سر برده شد ، آنچه « 4 » از وى سؤال كرده شد . ( 41 )

وَ قالَ لِلَّذِي ظَنَّ أَنَّهُ ناجٍ مِنْهُمَا

و گفت مر آن را كه گمان برد كه برهد « 5 » وى از زندان از ميان [ آن ] دو يار ، اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ مرا نزد ملك خويش ياد دار « 6 » ؛ فَأَنْساهُ الشَّيْطانُ ذِكْرَ رَبِّهِ فراموش « 7 » گردانيد بر آن ساقى شيطان كه پيش ملك ياد كردى آن حال فَلَبِثَ فِي السِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ درنگ كرد يوسف در « 8 » زندان اند سال . ( 42 )

وَ قالَ الْمَلِكُ إِنِّي أَرى سَبْعَ بَقَراتٍ سِمانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجافٌ

و گفت ريّان ، ملك مصريان ؛ [ كه ] من ديدم در خواب هفت گاو فربه كه بخوردندى ايشان را هفت گاو لاغر ، وَ سَبْعَ سُنْبُلاتٍ خُضْرٍ وَ أُخَرَ يابِساتٍ و ديدم هفت غوشهء سبز و هفت [ غوشهء ] خشك كه آنها بركندند بن و بيخ اين غوشه‌هاى سبزتر يا أَيُّهَا الْمَلَأُ أَفْتُونِي فِي رُءْيايَ اى سروران برگزيدهء من بگوييت تعبير خواب ديدهء من إِنْ كُنْتُمْ لِلرُّءْيا تَعْبُرُونَ اگر شما خواب‌گزارانيت ، و مرا غم‌گسارانيت . ( 43 )

قالُوا أَضْغاثُ أَحْلامٍ

گفتند اين خوابهايى است شوريده ، وَ ما نَحْنُ بِتَأْوِيلِ الْأَحْلامِ بِعالِمِينَ و ما نه‌ييم دانندهء « 9 » خوابهاى كراشيده . ( 44 )

وَ قالَ الَّذِي نَجا مِنْهُما

و گفت آن ساقى كه رست از ميان آن دو يار ، وَ ادَّكَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ و ياد

( 1 ) - ن : مر ملك . ( 2 ) - ن : وى . ( 3 ) - ن : مر او را . ( 4 ) - ن : آنج . ( 5 ) - ن : رهد . ( 6 ) - ن : ياد آر - ت : مانند متن است . ( 7 ) - ت : فراموشت . ( 8 ) - ن : اندر . ( 9 ) - ن : دانندگان .