مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٠

12 - سورة يوسف

شهر مصر [ بودند ] كه زن عزيز مصر طلب مىكند از غلام خويش ، مراد و كام خويش ؛ قَدْ شَغَفَها حُبًّا دل بردش به مهر خويش و خيره كردش و شيدا ، إِنَّا لَنَراها فِي ضَلالٍ مُبِينٍ و ما مىبينيم زليخا را در خطايى پيدا . ( 30 )

فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ

چون شنيد آن « 1 » گفت ايشان ، و آگاه شد از آن « 9 » آكفت ايشان ، أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ كس فرستاد و خواندشان « 2 » وَ أَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً و آماده كرده بود مر ايشان را نشستگاه و تكيه‌گاه آنجا نشاندشان ، وَ آتَتْ كُلَّ واحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِكِّيناً [ و ] هر يكى را كاردى داد ، مر بريدن طعامى را كه پيش ايشان نهاد . وَ قالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ و گفت اى يوسف بيرون « 3 » آى بر ايشان ، فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ چون ديدندش افتاد هيبتى در ايشان . وَ قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ و دستهاشان بريدند ، چون كمال جمال يوسف ديدند « 10 » ، وَ قُلْنَ حاشَ لِلَّهِ ما هذا بَشَراً إِنْ هذا إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ و گفتند معاذ اللّه كه گوييم اين « 4 » آدمى است ، نيست اين مگر فرشته [ اى ] كه عزيز و گرامى است . ( 31 )

قالَتْ فَذلِكُنَّ الَّذِي لُمْتُنَّنِي فِيهِ

گفت اين آن است كه مرا از بهر وى ملامت مىكرديت ، به من چه رسيده بود « 5 » در سالها چون شما در يك ساعت به مشاهدهء وى اين معاملت كرديت ؛ وَ لَقَدْ راوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ و جسته‌ام از وى مراد خويش ، فَاسْتَعْصَمَ و وى [ خويشتن ] نگاه داشته است « 6 » به قوّت اعتقاد خويش وَ لَئِنْ لَمْ يَفْعَلْ ما آمُرُهُ و اگر نكند آنچه « 7 » مىفرمايمش لَيُسْجَنَنَّ وَ لَيَكُوناً مِنَ الصَّاغِرِينَ به زندان كنمش ، و خوارى نمايمش . ( 32 )

قالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ

گفت اى پروردگار من زندان به من دوست‌تر از آنچ ايشان مرا بدان مىفرمايند « 8 » ، وَ إِلَّا تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ

( 1 ) - ن : « آن » ندارد . ( 2 ) - در « ن » اين فعل با « ب » تأكيد آمده است . ( 3 ) - ن : برون . ( 4 ) - ن : كه اين . ( 5 ) - اصل : بود چون . ( 6 ) - نگاهداشت . ( 7 ) - ن : آنج . ( 8 ) - ن و ت : مىخوانند . ( 9 ) - ن : « آن » ندارد . ( 10 ) - در « ن » اين فعل با « ب » تأكيد آمده است .