مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٨

12 - سورة يوسف

و قوّت ، داديمش علم و حكمت . و گويند چون « 1 » رسيد به سال هژده ، و داديمش به نبوّت و رسالت مژده ؛ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ و همچنين دهيم جزاى محسنان ، و نيست جزاى احسان مگر احسان . ( 22 )

وَ راوَدَتْهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِها عَنْ نَفْسِهِ

و طلب كرد از يوسف آن زن كه يوسف در سراى وى بود ، آنچه « 2 » مراد و هواى وى بود ؛ يعنى زليخا ، وَ غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ و ببست درها وَ قالَتْ هَيْتَ لَكَ و گفت بيا ، كه ايستاده‌ام « 3 » ترا مهيّا قالَ مَعاذَ اللَّهِ گفت به خداى اندخسم ، كه قصد آن كنم كه به تو رسم ؛ إِنَّهُ رَبِّي چه وى خداى است پروردگار من ، أَحْسَنَ مَثْوايَ همه نيكويى كرده است با من ، در همه روزگار من .

إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ چه هر كه چنين كند ، ظالم بود ؛ و هيچ ظالم به هيچ خيرى نرسد ، و از هيچ شرّى نرهد . ( 23 )

وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ

و قصد كرد زليخا به يوسف بطوع و اختيار خويش ، وَ هَمَّ بِها لَوْ لا أَنْ رَأى بُرْهانَ رَبِّهِ و قصد كردى يوسف به زليخا اگر نديدى برهان « 4 » پروردگار خويش ؛ كَذلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَ الْفَحْشاءَ همچنين نموديمش برهان ، تا دفع كنيم از وى زنا و مقدّمات آن ؛ إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُخْلَصِينَ چه وى بود ما را از بندگان برگزيدگان ، پاكيزه‌گردانيدگان . ( 24 )

وَ اسْتَبَقَا الْبابَ

و دويدند به سوى در ، به قصد پيشى بر يكديگر « 5 » ؛ وَ قَدَّتْ قَمِيصَهُ مِنْ دُبُرٍ و زليخا دامن سپس « 6 » يوسف گرفت و كشيد ، و پاره [ اى ] از پيراهن يوسف « 7 » بدين سبب بدريد . وَ أَلْفَيا سَيِّدَها لَدَى الْبابِ و يافتند شوى « 8 » زليخا را بر در ،

( 1 ) - ن و ت : يعنى چون . ( 2 ) - ن : آنج . ( 3 ) - ن : چه استاده‌ام . ( 4 ) - ن : برهان يعنى حجت . ( 5 ) - اصل : خوانا نيست ، و از دو نسخهء ديگر افزوده شد . ( 6 ) - ت : از پس . ( 7 ) - ن و ت : وى . ( 8 ) - ن : شوهر .