مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٨

11 - سورة هود

وَ كَذلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذا أَخَذَ الْقُرى وَ هِيَ ظالِمَةٌ

و همچنين بود گرفتن خداى تو اهل شهرها را و ايشان ستمكاران ، إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ چه گرفتن وى دردگين است و سخت بر گنهكاران . ( 102 )

إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِمَنْ خافَ عَذابَ الْآخِرَةِ

اندرين پند و عبرت است ، مر آن را كه ترسندهء عذاب آخرت است ذلِكَ يَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ وَ ذلِكَ يَوْمٌ مَشْهُودٌ آن روزى است كه در وى جمع كردن خلق اوّلين و آخرين است ، و آن روزى است كه در وى حاضر شدن اهل آسمان و زمين است . ( 103 )

وَ ما نُؤَخِّرُهُ إِلَّا لِأَجَلٍ مَعْدُودٍ

و تأخير نمىكنيم آن روز را مگر از بهر اجل شمرده ، و وقتى مقرّر « 2 » كرده « 1 » . ( 104 )

يَوْمَ يَأْتِ لا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ

آن روز كه آيد سخن شفاعت نگويد كسى از بندگان خدا ، مگر به فرمان خداى تعالى فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَ سَعِيدٌ از ايشان بدبخت بود ، و نيك بخت بود ، و ثواب بعضى « 3 » عظيم بود ، و عذاب بعضى اليم « 4 » بود . ( 105 )

فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ

امّا « 5 » آنها كه بدبختان بوند ، ايشان در آتش سوزان بوند ؛ لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ مر ايشان را بود در وى خروش و زارى ، بعد گنگى « 6 » و خوارى ، و شنيدن نداى بيزارى . ( 106 )

خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ در آنجا بوند جاويدان « 7 » ، تا زمين است و آسمان ، إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ

مگر آنكه « 8 » خداى تعالى خواهد از موحّدان « 9 » ، كه [ آخر ] بيرون « 10 » آردشان ؛ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ چه پروردگار

( 1 ) - ن : « شمرده را » و « كرده را » . ( 2 ) - ن و ت : مقدر . ( 3 ) - اصل : بعض . ( 4 ) - ن و ت : سخت . ( 5 ) - ن : فاما . ( 6 ) - ن : گسنگى - ت : مانند متن است . ( 7 ) - ن : جاودان . ( 8 ) - ن و ت : آنها كه . ( 9 ) - اصل : موجودات ، كه از دو نسخهء ديگر اصلاح شد . ( 10 ) - ن : برون .