مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٥

11 - سورة هود

قالَ يا قَوْمِ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي

گفت اى قوم [ من ] چه مىگوييت اگر من بر درستى و راستى باشم در راه رضاى خداى خويش وَ رَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقاً حَسَناً و داده باشد مرا نيكو عطاى خويش ، وَ ما أُرِيدُ أَنْ أُخالِفَكُمْ إِلى ما أَنْهاكُمْ عَنْهُ [ و ] نمىخواهم كه شما را مخالفت كنم ، بدانك شما را طاعت فرمايم ، و خود معصيت كنم إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلاحَ مَا اسْتَطَعْتُ نمىخواهم مگر خوبى و طاعت ، تا بودم استطاعت . وَ ما تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ [ و ] نيست طاعت آوردن من مگر به معونت خداى ، و نه معصيت ماندن من مگر به عصمت خداى عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ بر وى توكّل كردم ، وَ إِلَيْهِ أُنِيبُ و به وى بازمىگردم . ( 88 )

وَ يا قَوْمِ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقاقِي

و اى قوم من شما را عداوت من بر آن مداردا ، و مخالفت من « 1 » بر آن مياردا ؛ أَنْ يُصِيبَكُمْ مِثْلُ ما أَصابَ قَوْمَ نُوحٍ كه برسد به شما آنچه « 2 » رسيد به نوحيان ، أَوْ قَوْمَ هُودٍ يا به عاديان ، أَوْ قَوْمَ صالِحٍ يا به ثموديان ، وَ ما قَوْمُ لُوطٍ مِنْكُمْ بِبَعِيدٍ و دور نيست از روزگار شما روزگار لوطيان ، و دانسته‌ايت كه چه رسيد به ايشان ، به ترك ايمان و ردّ فرمان . ( 89 )

وَ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ

و از پروردگار خويش آمرزش خواهيت ، ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ باز در ثبات خواستن به وى بازگرديت ؛ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ چه پروردگار من بخشاينده است آمرزش خواهندگان را ، دوست دار است تايبان را . ( 90 )

قالُوا يا شُعَيْبُ ما نَفْقَهُ كَثِيراً مِمَّا تَقُولُ

گفتند يا شعيب ما فهم نمىكنيم بسيارى از آنچه « 5 » تو مىگويى و ما مىشنويم وَ إِنَّا لَنَراكَ فِينا ضَعِيفاً و ما ترا در ميان خويش ضعيف مىبينيم ؛ وَ لَوْ لا رَهْطُكَ لَرَجَمْناكَ و اگر نه اندى « 3 » تبار تو ما ترا كشته‌ايمى « 4 » ،

( 1 ) - ن : « من » ندارد . ( 2 ) - ن : آنج . ( 3 ) - اصل : نه آندى . ( 4 ) - ت : كشتيمى . ( 5 ) - ن : آنج .