مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٩

11 - سورة هود

را ، قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ گفت اى « 1 » قوم من بپرستيت « 2 » خداوند اكبر را ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ نيست شما را جز وى آفريدگارى ، و خداوندى و پروردگارى هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وى از زمين‌تان آفريد ، وَ اسْتَعْمَرَكُمْ فِيها و شما را باشندگان وى و عمارت‌كنندگان وى گردانيد . فَاسْتَغْفِرُوهُ آمرزش خواهيت از وى به آوردن ايمان ، ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ باز به وى بازگرديت تا برين بداردتان ؛ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ چه پروردگار من نزديك‌كننده است به رحمت خويش محسنان را ، و اجابت‌كننده [ است د ] اعيان را . ( 61 )

قالُوا يا صالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينا مَرْجُوًّا قَبْلَ هذا

گفتند يا صالح اميدوار بودى پيش از اين در ميان ما ، أَ تَنْهانا أَنْ نَعْبُدَ ما يَعْبُدُ آباؤُنا ا بازمىدارى « 3 » ما را كه بپرستيم بتانى را « 4 » كه مىپرستيدند پدران ما ؛ وَ إِنَّنا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْهِ مُرِيبٍ و ما در گمانيم در آنچه « 5 » ما را بدان مىخوانى ، و در تهمت افكننده است اين گمانى . ( 62 )

قالَ يا قَوْمِ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ آتانِي مِنْهُ رَحْمَةً

گفت اى قوم من چه گوييت اگر من بر راهى « 6 » باشم راست به حقيقت ، و داده بود خداى عز و جل مرا نبوّت و رسالت ؛ و شما به دم عصيان [ وى ] ، و مخالفت فرمان [ وى ] « 7 » فَمَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُ كيست كه مرا از عذاب خداى عز و جل نگاه دارد ، اگر من خلاف كنم به وى عذابى فرستد . فَما تَزِيدُونَنِي غَيْرَ تَخْسِيرٍ نمىفزاييم بدين جدل بر جهالت ، جز آنك نسبت كنم‌تان به هلاكت و ضلالت . ( 63 )

وَ يا قَوْمِ هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ

و اى قوم من اينك ناقه كه خداى عز و جل فرستاد ، لَكُمْ

( 1 ) - ن و ت : يا . ( 2 ) - ن : پرستيت . ( 3 ) - ن : مى بازدارى . ( 4 ) - ن و ت : پرستيم آن بتان را . ( 5 ) - ن : آنج . ( 6 ) - اصل : بر راه . ( 7 ) - ن و ت : ا شايدم عصيان وى و مخالفت فرمان وى .