مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٤

11 - سورة هود

وَ أُوحِيَ إِلى نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ

[ و ] وحى كرده شد به نوح كه ايمان نيارند ، از قوم تو مگر اينها كه ايمان آوردند ، فَلا تَبْتَئِسْ بِما كانُوا يَفْعَلُونَ غم مخور بدانچه « 1 » كردند . ( 36 )

وَ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا

و بساز كشتى چه ما مىبينيم ، وَ وَحْيِنا و بر آن هيئت و صفت كه ما مىفرمائيم ، وَ لا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ و مخواه از ما نجات اين ظالمان ، چه ايشان همه غرق كردنىاند به طوفان . ( 37 )

وَ يَصْنَعُ الْفُلْكَ

و مىساخت كشتى ، وَ كُلَّما مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ و هر بارى كه بگذشتندى بر وى كلانان از قوم وى بر وى فسوس كردندى و زشتى ؛ قالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَما تَسْخَرُونَ گفتى اگر شما فسوس مىكنيت بر ما ، ما روزى فسوس كنيم بر شما ، چنانك شما فسوس مىكنيت « 2 » اى اشقيا .

( 38 )

فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذابٌ يُخْزِيهِ

هرآينه بدانيت كه كيست كه بيايد به وى عذاب رسواكننده ، وَ يَحِلُّ عَلَيْهِ عَذابٌ مُقِيمٌ و برسد به وى عذاب ناگذرنده ،

حَتَّى إِذا جاءَ أَمْرُنا

[ تا ] چون آمد فرمان ما به عذاب ، وَ فارَ التَّنُّورُ و بر دميد از تنور چشمهء آب ؛ قُلْنَا احْمِلْ فِيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ گفتيم درآر به كشتى از هر حيوانى جفتى ، وَ أَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ و كسهاى خويش را مگر آن را كه پيش رفت به هلاك « 3 » وى گفتى . وَ مَنْ آمَنَ و آنها كه آوردند ايمان « 4 » وَ ما آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ و ايمان نياورده بودند با وى مگر اندك از ايشان ؛ به قول ابن جريح هشت تن ، و به قول عبد اللّه بن عباس رضى اللّه عنهما هشتاد تن . ( 39 - 40 )

وَ قالَ ارْكَبُوا فِيها بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها

به نام خداى است رفتن وى ، و قرار گرفتن

( 1 ) - ن : بدانج . ( 2 ) - ن : مى فسوس كنيت . ( 3 ) - ن : به هلاكى . ( 4 ) - اصل : ايمان آوردند .