مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤١٣

10 - سورة يونس

إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ

آنها كه خبر داده است به راستى پروردگار تو ، از معاندان روزگار تو ؛ نيارند ايمان ، و نيابند امان . ( 96 )

وَ لَوْ جاءَتْهُمْ كُلُّ آيَةٍ حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ

و اگر چه آيد « 1 » به ايشان هر نشان عظيم ، تا آنگاه كه ببينند عذاب اليم . ( 97 )

فَلَوْ لا كانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَها إِيمانُها إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ

چرا اهل [ هر ] شهرى ايمان نياوردند به وقت روى آوردن عذاب به ايشان ، و تا سود داشتىشان ايمان ، و نياوردند ايمان ، و زيان داشت‌شان [ كفر ايشان ] ؛ مگر قوم يونس لَمَّا آمَنُوا كَشَفْنا عَنْهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ مَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ كه چون ايشان گرويدند ، برداشتيم از ايشان عذاب رسوايى در دنيا كه آمده بود و مىديدند ؛ و داديم‌شان زمان ، تا آخر عمرهاى ايشان . ( 98 )

وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَآمَنَ مَنْ فِي الْأَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعاً

و اگر بخواستى پروردگار تو بگرويدندى هر كه در دنيااند به كلّيت ، أَ فَأَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتَّى يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ا تو توانى كه جبر كنى مردمان را تا همه ايمان آرند و طاعت . ( 99 )

وَ ما كانَ لِنَفْسٍ أَنْ تُؤْمِنَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ

و نيست مر تنى را كه ايمان آرد به خداى تعالى مگر به علم خداى تعالى و مشيّت وى ، و حكم و قضيّت وى ؛ وَ يَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ و آنها را عذاب كند كه بىخردانند ، و به دلالت عقل خويش كارناكنندگانند . ( 100 )

قُلِ انْظُرُوا ما ذا فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ

بگوى يا محمد كه بنگريت كه چه عبرتهاست در آسمانها و زمينها ، وَ ما تُغْنِي الْآياتُ وَ النُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ و چه سود دارد معجزه‌ها و پيامبران مر قومى « 2 » را كه نگرويدند به اينها . ( 101 )

( 1 ) - ن : آمد - ت : آيد . ( 2 ) - اصل : قوم را .