مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٨

10 - سورة يونس

آدميان خورند از طعامهاى شايسته ، و به ستوران خورانند « 1 » علفهاى بايسته حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَها تا چون گرفت زمين زينت و جمال خويش ، وَ ازَّيَّنَتْ و آراسته شد به گل و ريحان و نهال خويش . وَ ظَنَّ أَهْلُها أَنَّهُمْ قادِرُونَ عَلَيْها و گمان بردند اهل وى ، كه توانا و توانگر شدند به دخل وى ؛ أَتاها أَمْرُنا لَيْلًا أَوْ نَهاراً آمد به وى فرمان ما به شب يا به روز ، به صاعقهء غلّه سوز ؛ و يا بادى ريزاننده ، يا سرماى فسراننده ، يا گرماى تباه‌كننده « 2 » ؛ يا ملخى بىكرانه ، يا لشكرى بيگانه ؛ يا آفتى ديگر ، از اسباب شور و شر فَجَعَلْناها حَصِيداً كرديمش بركنده ، و بر زمين افكنده ؛ كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ گويى كه نبودى دينه ، رفته همه زيب و زينه ، و مانده همه سوز سينه ؛ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ همچنين بنماييم « 3 » عبرتها ، مر قومى را كه دارند فهمها و فكرتها . ( 24 )

وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلى دارِ السَّلامِ

و خداى تعالى مىخواند به دارالسّلام وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ و راه نمايد آن را كه خواهد به راه « 4 » راست و آن ايمان است و اسلام ؛

لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنى وَ زِيادَةٌ

مر آنها را كه نيكو آرند كردار ، بهشت است و ديدار ، وَ لا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَ لا ذِلَّةٌ و نپوشد رويهاى ايشان را گردى و نه خوارى ، أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ايشانند بهشتيان و ايشان را در وى جاويدانگى و پايدارى « 5 » . ( 25 - 26 )

وَ الَّذِينَ كَسَبُوا السَّيِّئاتِ

و آنها كه ورزيدند بديهاى شرك و عصيان ، جَزاءُ سَيِّئَةٍ بِمِثْلِها

( 1 ) - اصل : خوراند - و در نسخه‌هاى ن و ت : « و ستوران خورند از علفهاى بايسته » كه با معنى آيه مناسب‌تر مىنمايد چون « الانعام » در « مما يأكل الناس و الانعام » فاعل است نه مفعول‌به . ( 2 ) - ن و ت : گرداننده . ( 3 ) - ن : نمائيم . ( 4 ) - ن : بر راه . ( 5 ) - ن : جاودانگئى و پايدارئى .