مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٥

9 - سورة التوبه

وَ الْقُرْآنِ ياد كرده در تورات و انجيل و قرآن كه فرستاده به موسى و عيسى و مصطفى است ، وَ مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ و كيست وفاكننده‌تر [ مر ] عهد خويش را از آفريدگار ، فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بايَعْتُمْ بِهِ وَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ شادى كنيت بدين بيع كه كرديت و اين است رستگارى بزرگوار . ( 111 )

التَّائِبُونَ

اينها كه « 1 » توبه‌كنندگانند ، الْعابِدُونَ بندگىكنندگانند ، و بنده‌باشندگانند ، الْحامِدُونَ سپاس‌آرندگانند ، السَّائِحُونَ روزه‌دارندگانند ، الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ ركوع و سجودآرندگانند الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ به معروف فرمايندگانند ، وَ النَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ و از منكر بازدارندگانند ، وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ و حدهاى خداوند تعالى را نگاه‌دارندگانند ، وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ و مژده ده « 2 » مؤمنان را كه اين بازرگانى كنندگانند . ( 112 )

ما كانَ لِلنَّبِيِّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ

روا نيست و سزا نيست مر پيامبر را و مؤمنان را ، كه آمرزش خواهند مشركان را ، وَ لَوْ كانُوا أُولِي قُرْبى و اگر چه خويشان باشند « 3 » ايشان را ؛ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحابُ الْجَحِيمِ از بعد آنك پديد آمدشان كه ايشان دوزخيانند ، و سزاى خزى و هوانند . ( 113 )

وَ ما كانَ اسْتِغْفارُ إِبْراهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَها إِيَّاهُ

و نبود آمرزش خواستن ابراهيم پيامبر مر پدر خويش آزر را ، مگر از جهت وعده [ اى ] كه كرده بود به ايمان مر پسر را ؛ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ چون پديد

( 1 ) - ن : « كه » ندارد . ( 2 ) - ن : « ده » ندارد . ( 3 ) - ن و ت : بوند .