مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٤

9 - سورة التوبه

در وى مردمانىاند « 1 » كه دوست دارند پاك داشتن ابدان را ، وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ و خداى تعالى دوست دارد پاكىكنندگان را . ( 108 )

أَ فَمَنْ أَسَّسَ بُنْيانَهُ عَلى تَقْوى مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٍ خَيْرٌ أَمْ مَنْ أَسَّسَ بُنْيانَهُ عَلى شَفا جُرُفٍ هارٍ

آن‌كس كه ساخت كدوادهء بناى خويش ، بر - ترس‌كارى و طلب « 2 » رضاى خداى خويش ؛ بهتر يا آن‌كس كه ساخت بناى خويش را كدواده ، بر لب واديى آب بريده « 3 » ، و روى به ويرانى نهاده ؛ فَانْهارَ بِهِ فِي نارِ جَهَنَّمَ و وى در - گشتن ساخت ، و وى را « 4 » به دوزخ انداخت ؛ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ و خداى تعالى راه راست ندهد ظالمان را ، و تنفيذ نكند تدبيرهاى ايشان را . ( 109 )

لا يَزالُ بُنْيانُهُمُ الَّذِي بَنَوْا رِيبَةً فِي قُلُوبِهِمْ

هماره آن بناى كه ايشان برآوردند در دلهاى ايشان غصه است ، و بر مسلمانان به ويران كردن آن خشم و كينه است ؛ إِلَّا أَنْ تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمْ تا آنگاه كه [ دل‌هاى ] ايشان پاره پاره كرده شود ، يعنى تا آنگاه كه هر يكى از ايشان مرده شود ، و به گور برده شود ؛ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ و خداى تعالى به اسرار ايشان عليم است ، و به آنچه « 5 » به ايشان « 6 » كند حكيم است . ( 110 )

إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ

خداى تعالى بخريد از مؤمنان تنها و مالهاى ايشان ، بدانك مر ايشان را بهشت داد دربهاى ايشان « 7 » ؛ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ جهاد كنند در راه رضاى خداى ، فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ كشند و كشته شوند به زخم اعداى خداى وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا وعده‌اى است اين از خداى تعالى راست ، فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ

( 1 ) - اصل : مردمان . ( 2 ) - ن و ت : و طلبكارى . ( 3 ) - ن : آب برنده - و « ت » مانند متن است . ( 4 ) - ن : و آن را . ( 5 ) - ن : آنج . ( 6 ) - ن : با ايشان . ( 7 ) - اصل : « شان » كه بواسطهء وزن كلمات آن را اصلاح كرديم .