مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٣

9 - سورة التوبه

هرآينه مىبيند خداى تعالى و رسول وى و مؤمنان ؛ وَ سَتُرَدُّونَ إِلى عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ [ و ] هرآينه بازگردانيده شويت به دانندهء نهان و آشكار بندگان ، فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ خبر دهد شما را بدانچه « 1 » مىكرديت در اين جهان . ( 105 )

وَ آخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ

و ديگرانىاند كه موقوف است كار ايشان ، تا رسيدن فرمان آفريدگار ايشان ؛ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَ إِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ يا به عذاب‌شان بگيرد ، يا توبهء ايشان « 2 » بپذيرد . وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ و خداى تعالى به هر چه كنند « 3 » عليم است ، و در هرچه كند حكيم است . ( 106 )

وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِراراً وَ كُفْراً

و آن منافقانى كه مسجدى ساختند به نزديك مسجد قبا ، از بهر ضرر اسلام « 4 » و تحقيق كفر را ؛ وَ تَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ و فرقت افكندن « 5 » ميان اهل دين ، وَ إِرْصاداً لِمَنْ حارَبَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ مِنْ قَبْلُ و آمادگى كردن از بهر كسى را كه حرب كرد با خداى تعالى و رسول وى پيش از اين ، يعنى ابو عامر بن النعمان الرّاهب كه روز احزاب به حرب آمده بود با ديگر كافران لعين . وَ لَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنا إِلَّا الْحُسْنى و سوگند مىخورند اين منافقان كه نخواستيم مگر آسانى بر ضعيفان ، وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ و خداى تعالى گواهى مىدهد كه ايشانند دروغ‌گويان . ( 107 )

لا تَقُمْ فِيهِ أَبَداً

مايست در اين مسجد هرگز به آوردن عبادت ، لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوى مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَنْ تَقُومَ فِيهِ مسجدى كه كدوادهء وى افكنده شد بر تقوى هم از اوّل دفعت ، اولاتر به ايستادن تو در وى به خدمت و طاعت . و گويند مراد از وى مسجد مصطفى است ، و گويند مسجد قباست . فِيهِ رِجالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا

( 1 ) - ن : بدانج . ( 2 ) - ن : توبه‌شان . ( 3 ) - ن وت : كند . ( 4 ) - ن : اهل اسلام . ( 5 ) - ن : افكندن را .