مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٧

9 - سورة التوبه

وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ شاد شدند سپس ماندگان به فرونشستن ، سپس [ رفتن ] رسول خداى تعالى ، و گران داشتند « 1 » جهاد كردن به مال و تن خويش در سبيل خداى تعالى ، وَ قالُوا لا تَنْفِرُوا فِي الْحَرِّ و گفتند يكديگر را كه به حرب مرويد در گرما ، قُلْ نارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّا لَوْ كانُوا يَفْقَهُونَ بگوى كه آتش دوزخ گرم‌تر است از اين اگر فهم دارندى اين [ اشقيا ] . ( 81 )

فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلًا

بخندندا اندكى در دنيا ، وَ لْيَبْكُوا كَثِيراً و بگريندا بسيارى در عقبى ؛ جَزاءً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ اينست جزاى كفر و نفاق ايشان ، و سزاى افعال و اخلاق ايشان .

( 82 )

فَإِنْ رَجَعَكَ اللَّهُ إِلى طائِفَةٍ مِنْهُمْ

اگر بازگرداندت خداى تعالى به سوى « 2 » گروهى « 3 » از ايشان ، فَاسْتَأْذَنُوكَ لِلْخُرُوجِ و دستورى خواهند از تو به بيرون آمدن به حرب كافران ؛ فَقُلْ لَنْ تَخْرُجُوا مَعِيَ أَبَداً بگوى كه بيش « 4 » با من به [ هيچ ] حرب مرويت ، وَ لَنْ تُقاتِلُوا مَعِيَ عَدُوًّا و با هيچ دشمنى به موافقت « 5 » من مقاتلت مكنيت « 6 » ؛ إِنَّكُمْ رَضِيتُمْ بِالْقُعُودِ أَوَّلَ مَرَّةٍ چه شما رضا داديت به فرونشستن بار اوّل ، فَاقْعُدُوا مَعَ الْخالِفِينَ فرونشينيت با زنان و كودكان و هر كور و كر و شل . ( 83 )

وَ لا تُصَلِّ عَلى أَحَدٍ مِنْهُمْ ماتَ أَبَداً

و نماز جنازه مكن هرگز بر يكى از ايشان كه مرد ، و لا تَقُمْ عَلى قَبْرِهِ و مايست بر سر گور وى چون به لحد خواهندش سپرد ؛ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ چه ايشان كافرانند به خداى تعالى و رسول وى ، وَ ماتُوا وَ هُمْ فاسِقُونَ و مردند و ايشان بيرون آينده از فرمان خداى تعالى و قبول وى . ( 84 )

وَ لا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ أَوْلادُهُمْ

و خوش ميايدا ترا مالها و فرزندان ايشان ، إِنَّما يُرِيدُ

( 1 ) - اصل : داشتن . ( 2 ) - ن : سوى . ( 3 ) - اصل : گروه . ( 4 ) - ن : « بيش » ندارد . ( 5 ) - ن : در موافقت . ( 6 ) - ن و ت : حرب نكنيت .