مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٥

9 - سورة التوبه

يا أَيُّهَا النَّبِيُّ جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقِينَ

اى پيامبر ما جهاد كن با كافران و منافقان ، وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ و درشتى كن با ايشان ، وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ و جاى ايشان است دوزخ سوزان . وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ و بد جاى بازگشت است ايشان را آن . ( 73 )

يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ ما قالُوا

سوگند مىخورند به خداى تعالى منافقان كه نگفته‌اند ، آن سخنان زشت كه بر ايشان گرفته‌اند ؛ وَ لَقَدْ قالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ و كلمهء كفر گفتند ، وَ كَفَرُوا بَعْدَ إِسْلامِهِمْ و از بعد اسلام ظاهر كافر تمام گشتند ، وَ هَمُّوا بِما لَمْ يَنالُوا و قصد كردند و شتافتند بدانچه « 1 » به وى نرسيدند و نيافتند . وَ ما نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْناهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ و طعن نكردند مؤمنان را ، مگر بدان سبب كه توانگر گردانيد « 2 » خداى تعالى و رسول وى به غنيمت‌ها مر ايشان را ؛ فَإِنْ يَتُوبُوا يَكُ خَيْراً لَهُمْ اگر توبه كنند از نفاق و مداهنت ، بهتر بود ايشان را به دنيا و آخرت ؛ وَ إِنْ يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذاباً أَلِيماً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ و اگر روى بگردانند « 3 » از توبه عذاب دردگين كندشان خداى تعالى به دو جهان ، وَ ما لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ و نيستشان در دنيا « 4 » هيچ دوستى و نصرت‌كننده از عالميان . ( 74 )

وَ مِنْهُمْ مَنْ عاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتانا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَ لَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ

و از ايشان كس است كه عهد كرد با خداى تعالى اگر ما را دهد از فضل خويش ، صدقه دهيم و خوب باشيم به قول و فعل خويش . ( 75 )

فَلَمَّا آتاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ

چون دادشان غنيمت « 5 » ، زفتى كردند بدان نعمت ، وَ تَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ و روى بگردانيدند از طاعت ، و ايشان روى گرداننده‌اند « 6 » از ايمان و شريعت . ( 76 )

( 1 ) - ن : بدانج . ( 2 ) - ن و ت : گرد . ( 3 ) - ن : گردانند . ( 4 ) - اصل : در دنيا و آخرت . ( 5 ) - ن : غنبت . ( 6 ) - اصل : روى گردانيده‌اند .