مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٢

9 - سورة التوبه

كه هر كه خلاف كند خداى تعالى را و رسول وى را « 1 » درين جهان ، وى را « 8 » ست آتش دوزخ سوزان ، خالِداً فِيها جاويدانان « 2 » بوند در آن ، ذلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ آنست رسوايگى كلان . ( 63 )

يَحْذَرُ الْمُنافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِما فِي قُلُوبِهِمْ

مىترسند منافقان ، كه وحى كرده شود سوره‌اى خبردهنده از آنچه « 3 » هست در دلهاى ايشان ، قُلِ اسْتَهْزِؤُا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ ما تَحْذَرُونَ بگو يا محمد كه فسوس مىكنيد چه خداى تعالى ظاهركننده است آنچه « 9 » مىترسيت شما از آن . ( 64 )

وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّما كُنَّا نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ و اگر سؤال كنىشان گويند سخنى مىگفتيم ، و بازيى مىكرديم ، قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آياتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ

بگو يا محمد ا با خداى تعالى و آيات وى و رسول وى فسوس مىكنيت ،

لا تَعْتَذِرُوا

عذر مگوييت ، قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ كه كفر صريح آورديت ، بعد آنك به ظاهر ايمان آورده بوديت . إِنْ نَعْفُ عَنْ طائِفَةٍ مِنْكُمْ اگر درگذاريم « 4 » از گروهى « 5 » از شما كه بىزيانند « 6 » ، نُعَذِّبْ طائِفَةً بِأَنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمِينَ عذاب كنيم گروهى « 10 » را بدانكه ايشان فتنه‌انگيزانند . ( 65 - 66 )

الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ

مردان و زنان بانفاق ، بعضى از بعضىاند همه بيك جا بر آزار مخلصان اتّفاق « 7 » ؛ يَأْمُرُونَ بِالْمُنْكَرِ به ناپسند شرع فرمايندگان ، وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ و از پسند شرع بازدارندگان ، وَ يَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ و دستهاى خويش را از نفقه‌ها و صدقه‌ها در كشندگان .

( 1 ) - ن : ورا . ( 2 ) - ن : جاودانان . ( 3 ) - ن : آنج . ( 4 ) - اصل : درگزاريم . ( 5 ) - اصل : گروه . ( 6 ) - در هر سه نسخه بىزبانند خوانده مىشود . تصحيح قياسى است . ( 7 ) - ن : باتفاق - ت : مانند متن است . ( 8 ) - ن : ورا . ( 9 ) - ن : آنج . ( 10 ) - اصل : گروه .