مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٦

9 - سورة التوبه

صدّيق چون بودند ايشان در غار ، إِذْ يَقُولُ لِصاحِبِهِ لا تَحْزَنْ چون مىگفت مر يار خويش را كه غم مدار ، إِنَّ اللَّهَ مَعَنا چه خداى تعالى ما راست يار و نگهدار .

فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ فرستاد خداى تعالى آرام دل بر وى يعنى بر « 1 » مصطفى صلى اللّه عليه و سلم و گويند بر « 8 » ابو بكر ، وَ أَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْها و نيرو دادش به سپاهها [ اى ] كه نديديت‌شان يعنى فرشتگان « 2 » در روز حنين و در روز بدر ؛ وَ جَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلى و كلمهء كفر را با فرومايگى گردانيد و با مذلّت ، وَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيا و كلمهء توحيد است كه « 3 » با علوّ است و رفعت « 4 » وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ و خداى تعالى عزيز است در انتقام خويش ، حكيم است در احكام خويش . ( 40 )

انْفِرُوا خِفافاً وَ ثِقالًا

همه برويت سبك بار و گران بار ، ساخته كار و ناساخته كار ، پياده و سوار ، تن درست و بيمار ، به اختيار و به اضطرار . وَ جاهِدُوا بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ و جهاد كنيت به مال و تن خويش ، در رضاى دوست خويش ، با دشمن [ خويش ] ؛ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ اين مر « 5 » شما را بهتر ، اگر مىدانيت خير از شر . ( 41 )

لَوْ كانَ عَرَضاً قَرِيباً

اگر بودى بهرهء دنيايى نزديك به گرفتن وَ سَفَراً قاصِداً و سفر [ ى ] ميانه آسان به رفتن ؛ لَاتَّبَعُوكَ اين منافقان كه بهانه مىكنند به رفتن ، بجاى آوردندى متابعت ، وَ لكِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ و ليكن « 6 » دور شد بر ايشان مسافت ، و سفرى بود با مسّ « 7 » آفت ، و در وى بسى مخافت ، و مخافت مخّ آفت . وَ سَيَحْلِفُونَ

( 1 ) - ن : « بر » ندارد . ( 2 ) - ن و ت : فريشتگان . ( 3 ) - ن : « است كه » ندارد . ( 4 ) - ن : و با رفعت . ( 5 ) - ن : « مر » ندارد . ( 6 ) - ن : و لكن . ( 7 ) - اصل : « با بسى » كه از « ن » اصلاح شد . ( 8 ) - ن : « بر » ندارد .