مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٤

9 - سورة التوبه

را « 1 » به عذاب اليم . ( 34 )

يَوْمَ يُحْمى عَلَيْها فِي نارِ جَهَنَّمَ

آن روزى كه تفسانيده شود آنها را « 2 » در آتش سوزان ، فَتُكْوى بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ و داغ نهاده شود بدان پيشانىهاى ايشان ، و پهلوهاى ايشان و پشتهاى ايشان ؛ هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ گفته شود ايشان را اين آن مالهاست كه از بهر خويش گنج مىنهاديت ، فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ بچشيت و بال آنچه « 3 » روزگار در وى مىداريت « 4 » .

( 35 )

إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتابِ اللَّهِ

عدد ماه‌ها [ ى ] سال ، نزد « 5 » خداوند ذو الجلال ، دوازده است بر كمال ؛ نوشته « 6 » شده است در لوح محفوظ اينها ، يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ آن روز كه آفريد خداوند تعالى آسمانها و زمينها . مِنْها أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ از وى چهار ماه حرام است ، و آن رجب و ذوالقعده و ذوالحجّه و محرّم است ؛ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ اين است شمار راست ، بىفزون و بىكاست . فَلا تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ ستم مكنيت در اين چهار ماه ، بر تنهاى خويش به كردن گناه ؛ وَ قاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَما يُقاتِلُونَكُمْ كَافَّةً و حرب كنيت با همهء مشركان ، چنانك با شما حرب مىكنند همهء « 7 » ايشان ، وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ و بدانيت كه خداى تعالى است يار و نگهدار متّقيان . ( 36 )

إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا

تأخير كردن حرمت ماه محرّم به ماه صفر بدعت فزونى است بر بدعتهاى كافران ، گمراه گردانيده مىشوند به وى

( 1 ) - ن : مر ايشان را . ( 2 ) - ن : « را » ندارد . ( 3 ) - ن : آنج . ( 4 ) - اصل : مىداديت . ( 5 ) - ن : به نزد . ( 6 ) - ن : نبشته . ( 7 ) - ن : « همه » ندارد .