مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٣

9 - سورة التوبه

معبود داشتند ، و روزگار در عبادت وى گذاشتند ؛ وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلهاً واحِداً لا إِلهَ إِلَّا هُوَ سُبْحانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ فرموده نشدند مگر كه عبادت آرند مر خداى را كه جز وى خداى نى ، پاك است از آنچه « 1 » ترسايان شريك مىآرند از معبود خواندن عيسى . ( 31 )

يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ

مىخواهند كه فرومىرانند به گفتار خويش نور خداوند را يعنى قرآن را ، و گويند ايمان را ، و گويند حجّت و برهان را ؛ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ و نخواهد خداى تعالى مگر تمام كردن اين نور رخشان « 2 » ، وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ و اگر چه دشوار مىدارند جهودان و ترسايان . ( 32 )

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ

وى است آن خداوندى كه فرستاد « 3 » رسول خويش محمد مصطفى را به خلق ، بر راه « 4 » راست و دين حق ؛ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ تا غلبه دهد اين دين را بر همهء اديان ، وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ و اگر چه دشوار دارند مشركان . ( 33 )

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيراً مِنَ الْأَحْبارِ وَ الرُّهْبانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ

اى مؤمنان ، بسيارى از عالمان جهودان ، و ترسايان ، و صومعه - داران ، مىخورند به باطل مالهاى مردمان ، وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ و بازمىدارند از راه ايمان ؛ وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ و آنها كه گنج مىنهند زر و سيم ، وَ لا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّهِ و هزينه نمىكنند آن را در راه خداى تعالى به طوع و تسليم ، فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ مژده ده ايشان

( 1 ) - ن : آنج . ( 2 ) - اصل : رخشان را ، كه بواسطه حفظ وزن آن را اصلاح كرديم . ( 3 ) - ن : بفرستاد . ( 4 ) - ن : به راه .