مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٢

9 - سورة التوبه

بدهد خداى تعالى اگر بخواهد شما را به فضل خويش توانگرى و هستى ، إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ چه خداى تعالى عليم و حكيم است به راستى و درستى . ( 28 )

قاتِلُوا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ

حرب كنيت با آنها كه نمىگروند به خداى تعالى و بر روز « 1 » قيامت ، وَ لا يُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ و حرام نمىدارند آن چيزى را كه حرام كرده است خداى تعالى و رسول وى در شريعت ؛ وَ لا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ و نمىپذيرند دين حق را و آن اسلام است و ايمان ، مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ از آنها كه اهل كتابند از « 2 » جهودان و ترسايان ، حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَ هُمْ صاغِرُونَ تا آنگه [ كه ] جزيه پذيرند و به دست خود بدهند « 3 » و ايشان خواران . ( 29 )

وَ قالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ

[ و ] جهودان گفتند [ كه ] عزير پسر خداوند است جلّ ثنائه ، وَ قالَتِ النَّصارى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ و ترسايان گفتند كه عيسى پسر خداست تقدّس اسمائه « 4 » ، ذلِكَ قَوْلُهُمْ بِأَفْواهِهِمْ اين است گفتار ايشان به دهان ايشان ، يُضاهِؤُنَ قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَبْلُ مانند گفتار كفّار بيشتر است اين سخنان « 5 » ايشان . قاتَلَهُمُ اللَّهُ هلاك كرد « 6 » شان خداى تعالى و عقوبت ، أَنَّى يُؤْفَكُونَ چگونه گردانيده مىشوند از هدايت به ضلالت . ( 30 )

اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ

گرفتند عالمان خويش و صومعه‌داران خويش را بدون خداى تعالى چون « 7 » ارباب ، تا مطيع مىباشند و منقاد ايشان را در هر باب ، وَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ و عيسى ابن مريم را چون

( 1 ) - ن : و به روز . ( 2 ) - ن و ت : يعنى . ( 3 ) - ن و ت : « نپذيرند » و « ندهند » . ( 4 ) - ن و ت : تقدست اسمائه . ( 5 ) - ن : بهتان . ( 6 ) - ن : هلاك كناد . ( 7 ) - ن : همچون .