مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٣

8 - سورة الانفال

بخواهيم بگوييم مثل آن « 1 » ، إِنْ هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ نيست اين مگر افسانه‌هاى پيشينيان . ( 31 )

وَ إِذْ قالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ

و ياد كن چون گفتند اى بار خداى اگر اينك « 2 » محمد مىگويد حق است و [ از ] نزد تو است اين قرآن ، فَأَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ بباران بر ما سنگها از آسمان ، أَوِ ائْتِنا بِعَذابٍ أَلِيمٍ يا بفرست بر ما « 3 » عذاب دردگين جز آن . ( 32 )

وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ

و نكند خداى تعالى عذاب‌شان ، و تو در ميان ايشان ، وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ و نكند خداى تعالىشان عذاب و ايشان آمرزش خواهندگان . ( 33 )

وَ ما لَهُمْ أَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَ هُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ

و نبود كه عذاب نكندشان خداى تعالى به شمشير مؤمنان ، و ايشان مر حاجيان را از مسجد حرام « 4 » بازدارندگان ، وَ ما كانُوا أَوْلِياءَهُ و نه‌اند ايشان مر خداوند را دوستان ، و گويند و نه‌اند در حقّ مسجد حرام با ولايتان ، إِنْ أَوْلِياؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ نه‌اند اولياى خداى تعالى و واليان اين خانه مگر پرهيزكاران ، وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ و ليكن « 5 » بيشترين ايشان بىخردانند و نادانان . ( 34 )

وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكاءً وَ تَصْدِيَةً

و نيست نماز كردن ايشان نزد اين خانه مگر بانگ كردن به دهان چون بانگ كردن « 6 » مرغان ، و دست بر دست زدن چون بازى كردن « 8 » كودكان . فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ فرشتگان « 7 » گويندشان در دوزخ سوزان ، بچشيت عذاب بدان كفرى كه آورديت بدان

( 1 ) - ن : مانند آن . ( 2 ) - ن و ت : اين كه . ( 3 ) - ن و ت : ما را . ( 4 ) - ن : از مسجد . ( 5 ) - ن : و لكن . ( 6 ) - ن : « كردن » ندارد . ( 7 ) - ن و ت : فريشتگان . ( 8 ) - ن : « كردن » ندارد .