مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٧

7 - سورة الاعراف

آنچه « 1 » هست در آن كتاب . وَ الدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ و سراى آخرت بهتر مر آنها را كه متقيانند ، أَ فَلا تَعْقِلُونَ أ خرد نمىدارند و نمىدانند . ( 169 )

وَ الَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتابِ

و آنها كه چنگ زدند « 2 » به كتاب خداوند ، وَ أَقامُوا الصَّلاةَ و نمازها به پاى دارند ، إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ ما ضايع نكنيم مزد آنها را « 3 » كه كارهاى خوب آرند . ( 170 )

وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ

و ياد كن چون برداشتيم كوه را از بر ايشان « 4 » گويى كه ابريستى « 5 » و مىديدند ، وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ و دانستند كه خواهد افتادن « 6 » بر زبر ايشان « 7 » اگر تورات نپذيرند . خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ گفتيم بگيريت آنچه داديم‌تان به قوّت ، يعنى به جدّ و مداومت ، وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ و ياد كنيت و يادداريت « 8 » آنچه در وى است « 9 » تا خويشتن را نگاه داشته باشيت از عذاب و عقوبت . ( 171 )

وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ

و ياد كن يا محمد چون گرفت پروردگار تو از پشتهاى فرزندان [ آدم ] ذرّيت ايشان را ، وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ و ثابت كرد بر اقرار ايشان شهادت ايشان را . أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ گفت أ نه منم خداوند شما ، قالُوا بَلى گفتند [ بلى ] تويى خداوند ما ، شَهِدْنا گواهى مىدهيم به خداوندى مر تو را ؛ أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيامَةِ اين ميثاق بدان گرفتيم تا نگوييت روز قيامت ، إِنَّا كُنَّا عَنْ هذا غافِلِينَ ما بىخبر بوديم از اين و در غفلت . ( 172 )

( 1 ) - ن : آنج . ( 2 ) - ن : چنگ در زدند . ( 3 ) - ن : « را » ندارد . ( 4 ) - ن : زبر ايشان . ( 5 ) - ن : ابرى استى . ( 6 ) - اصل : افتادند . ( 7 ) - ن : بر ايشان . ( 8 ) - ن : ياد آريت . ( 9 ) - ن : دروست .