مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٩

7 - سورة الاعراف

كافران قوم وى [ كه ] اگر شعيب را متابعان باشيت ، شما پس زيان‌كاران باشيت .

( 90 )

فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ

گرفت‌شان رجفه ، بانگ جبرئيل يا زلزله « 1 » ؛ فَأَصْبَحُوا فِي دارِهِمْ جاثِمِينَ شدند در شهر خويش افتاده و مرده . ( 91 )

الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْباً كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا

آنها كه دروغ گوى داشتند شعيب را چنان شدند كه گويى « 2 » هرگز نبودند در آن مكان ، الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْباً كانُوا هُمُ الْخاسِرِينَ آنها كه شعيب را دروغ‌گوى داشتند ايشان بودند زيان‌كاران . ( 92 )

فَتَوَلَّى عَنْهُمْ

روى بگردانيد از ايشان ، وَ قالَ يا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي و گفت يا قوم من رسانيدم به شما رسالتهاى خداى خويش به فرمان ، وَ نَصَحْتُ لَكُمْ و نصيحت كردمتان ، فَكَيْفَ آسى عَلى قَوْمٍ كافِرِينَ چگونه غم خورم به هلاك كافران . ( 93 )

وَ ما أَرْسَلْنا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا أَخَذْنا أَهْلَها بِالْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُونَ

و نفرستاديم در شهرى پيامبرى ، الّا مبتلا كرديمشان به گرسنگى و بيمارى ، تا دعا كنند و زارى . ( 94 )

ثُمَّ بَدَّلْنا مَكانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتَّى عَفَوْا وَ قالُوا

باز بدل داديم‌شان به جاى نيستى هستى ، و به جاى بيمارى تندرستى ؛ تا فراوان شدند ، و گويان شدند : قَدْ مَسَّ آباءَنَا الضَّرَّاءُ وَ السَّرَّاءُ فَأَخَذْناهُمْ بَغْتَةً مىرسد « 3 » پدران ما را همچنين محنت و نعمت ، يعنى اين همه را افتاد نه تنها ما را مر زجر را از معصيت ؛ بگرفتيم‌شان ناگهان ، وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ و ايشان ناآگاهان . ( 95 )

وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا

و اگر اهل شهرها ايمان آوردندى و پرهيزگار

( 1 ) - ن و ت : با زلزله . ( 2 ) - ن : « گويى » ندارد . ( 3 ) - ن : مىرسيد .