مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٠١

7 - سورة الاعراف

وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها

و تباهى مكنيت در زمين به كفر و معصيت ، بعد صلاح آوردن وى به ايمان و طاعت ؛ وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً مىخوانيتش با بيم عقوبت و اميد غفران ، إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ چه رحمت خداى تعالى نزديك است به نيكوكاران . ( 56 )

وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ

و وى آن خداى است كه مىفرستد بادها را مژده دهندگان ، پيش از آمدن باران ، حَتَّى إِذا أَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالًا تا چون بردارد ابرهاى گران بار را با آبهاى فراوان ؛ سُقْناهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ برانيمش به سوى بيابان مرده ، فَأَنْزَلْنا بِهِ الْماءَ فروفرستيم بر آنجا آن آبى آنجا برده . فَأَخْرَجْنا بِهِ مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ بيرون « 1 » آريم بدان « 2 » ميوه‌هاى الوان ، كَذلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتى همچنين بيرون « 4 » آريم به قيامت مردگان ، لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ پند داديم‌تان تا پند گيريت به پند قرآن .

( 57 )

وَ الْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ

و از زمين خوش بيرون « 5 » آيد نبات وى ، به حكم پروردگارى وى ، وَ الَّذِي خَبُثَ لا يَخْرُجُ إِلَّا نَكِداً و آن زمين كه شفق بود بيرون « 6 » نيايد مگر اندكى و بىمنفعت بود حبوب و ثمار وى ؛ كَذلِكَ نُصَرِّفُ الْآياتِ همچنين پيدا كنيم آيتها را ، لِقَوْمٍ يَشْكُرُونَ مر گروهى را كه شكر آرند نعمتها را . ( 58 )

لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ

فرستاديم نوح پيامبر را به قوم [ وى ] به رسالت ، فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ گفت اى قوم من مر « 3 » خداى را آريت عبادت ؛ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ نيست شما را جز وى آفريدگار ، إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ

( 1 ) - ن : برون . ( 2 ) - ن : « بدان » ندارد . ( 3 ) - ن : « مر » ندارد . ( 4 ) - ن : برون . ( 5 ) - ن : برون . ( 6 ) - ن : برون .